JIUITIK 111>К11. ОКОФЛИЛ. 
35 
1 ώς (7)(j't?.8v κηΐ τον εξ (іліог /ας μονόζιονον νενεκιχομένον άγνοίμ καί άμαιΉας 
ανμητώμανι, ίΐοτις èàv ц, εγεΐρ<η καί àvaovîjaat η^οακαΙΙαπτόμενον Jtnoo- 
όευτίκώτατα τοΐς καθ' ημάς Έλιασαίοις èmooQÎorç πολλυϊς ονπι και άπεΐοοις 
εις εξαναοτάοεως δύναίιιν καΐ εύελπιανίας διέγερπιν χάριητοϋ δυναμονντος лпѵ- 
5 τας τους αύτω μετά ααοκός ενηρεατηκύτας κατ’ άμιρότερα, την χάριν αυτού νύν 
μεν μεμερισμένως καΐ μερικώτερον, ένδε τη άναατάαει κοινοννικώς τε και τελειο- 
πρε^ώς εκδεξομένους, ώς και τον αυτού αημερινον παραστάτην άγιον, τον Oso- 
ιρανώς ώς όντως φερωνυμήσαντα. άλλα παρόδιο μεν κεχρη μένος ό λόγος έν τώ 
βοΰλεσΟαι είπεΐν της τού δικαίου ψνχης την τω κνρίερ τζαράστασιν έδειξε τού- 
10 τον ώς εν άπλη στολή κατά την τού μεγάλου εύαγγελιστού Ίωάννον άηοκάλν- 
φιν καί ότι καί την διττήν περιμένει κατά την κοινήν εξανάστασιν, όταν ή ^ρυχική 
άκρίς, ώς φησι Σολομών, παχυνάεΐσα, εΐτ’ ούν έπενδν&εΐσα το σώμα τής δόξης, 
τήν αφθαρσίαν ώς δευτέραν στο?π)ν άμφιάσαιτο καί ον χωρίς, άλλά μετά πάντων 
τελειωϋ·είη πας δίκαιος, οϋτω δέ μοι νόει άπ’ εναντίου καί πάντα άδικον, περί ών, 
15 εί άπαντήσοι τόπος έξαπαιτών τήν διάλεξιν, ονκ άποκνήσαιμι τήν νφήγησιν. 
XXXIII. 54. Πλήν επειδή, καθώς έφθην εΙπών, ή προς τήν υπερορίαν 
απαγωγή ταχεΐαν έσχε τήν άπό τού σώματος εξαγωγήν τού τρισμάκαρος {ήμέ- 
ραις γάρ τ[ρ]ισί προς ταϊς είκοσι καί μόναις τήν εν τή νήσο) ζωήν εύδόκηται 
καί κατέπαυσεν), τί χρή λέγειν, όσης μεν ευλογίας τον τόπον ένέπλησεν , οΐον 
20 δε Ιατρέιον || αύτοκερδές ο τόπος εύπόρησεν; εύ'θύς γάρ τοΐς τής νήσου βόας 
θ-ραυστικώς άποθνήσκοντας άπομυρίσματα τού γλωσσοκόμου μόνον, ονκ αυτού 124 
δε τού σκήνους (ού γάρ έτόλμησαν) ραντισμω τω επ’ αυτούς ώς έκπλύματι 
τής τού 'θανάτου φ-θοράς ήλενϋέρωσαν καί τής λοιμώδους κακίας άπέσμηξαν, 
νπερκειμένως τής κατά νόμον δαμάλεως οΐ πιστοί καί αντόχΰονες γνώμονες 
25 το καϋάρσιον άνευράμενοι. εκεί μεν γάρ ή τής δαμά?.εως σποδιά επιρραν- 
'θεΐσα κα'θήρεν τον άναγνον τον δι’ άράν τήν κοινούσαν μέχρις εσπέρας καί 
πλεύσεως, καθά γέγραπτατ ενταύ'θα δε το εκ τής 'θήκης τής άγιας κόνεως 
άπομύρισμα επιρραν'θεν άπλώς έ'θεράπευσεν καί τού λοιμώδους 'θανάτου 
το μοσχογενες άπαν εκά'θαιρεν καί πρό αυτών τον έπιρραίνοντα κα'θηγίασεν. 
30 όλη 7 αρ ή χάρις άδονλωτος, επεί ό νόμος ούδεν ετελείωσεν, εί μή, καύώς φησι 
γράμμα το πανίερον, επεισαγωγή κρείττονος ελπίδος, δι’ ής έγγίζομεν τφ Θεφ. 
1 οφελδ Μ, ώφελον Σ; τών έξαπιοτίαα μωνόζωνον νενεκρωμένων Μ, em. 2Ί| 2 (έ)άν Σ; 
έγείραι — πρόσκαϋαπτόμενον Μ || 3 έπιαωρίοιο Μ, em. Σ\\ϊ> καταμφότερα Μ || 6 μερίκότερον 
ένδετή Μ\\ 8 φερονυμήααντα άλλαπαρόδω Μ || 10 τοντο Μ, em. Σ; ώΰεν Μ|| 11 περιμένη Μ, 
•μέντα Σ; δτάν Μ || 12 ώαφηοί Μ || 14 όπεναντΐου — περιών Μ || 15 άποκνίααιμι Μ, em. Σ || 
16 εΙπώυ Μ || 17 ταχεΐαν Μ Ц 18 γάρ τιαΐ Μ, em. Σ; νησω Μ; ηύδόκηται Σ || 19 κατέπαυΰε Σ || 
20 'ηνπόρηαεν Σ', τους Σ temere (cf. adnot.) || 21 γί.ωααοκώμου Μ || 22 έκπλύμματι Μ (non έκ- 
πλι)μματι, ut scripsit Σ), em. Σ || 23 λνμώδονο Μ, em. Σ; άπέαμι'ξαν Μ (non άπέσμνξαν, ut Σ), 
em. Σ II 24 ύπερκειμένωα — κατανόμον Μ || 25 αποδια έιτιρανύεϊαα Μ, έπιρ[ρ]ανάεΐοα Σ || 
26 καάείρεν Μ, καϋ·ήρεν Σ in textu, καϋ εΐργε in corrig·. || 28 επιραάέν Μ, έπιρ[ρ]α[ν]&εν Σ || 
29 προαύτών Μ; έπΙ\ρένοντα Μ, em. Σ || 31 έπεισαγωγή κρίττονοο Μ 
10 άποκάί.νψιν: cf. Apoc. 6,ιι; 7,9 1| 12 Σολομών: Eccl. 12,5|| 27 γέγραπται: cf. Num. 19,ΐ-ιθ|| 
30 καθώς φηαι: Hebr. 7,іэ. 
3 * 
