36 
в. в. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 55. Ovtoç ουν είς νοσοντον ήγγιοεν Т(7) Ѳеф καί лоо ΰανάτον ші μετά Ί}άνα- 
τυν, ό)ΰτε τφ παντελώς έξασΰενήύαι νη δυνάμει τοϋ πώματος οννείς το ατονον 
ό τούτον λειτον()γάς καΐ τον ϋάνατον τεκμακ^όμενος φηαΐ προς αυτόν ττ) τοϋ 
Μαρτίου μηνός εβδόμχι μετά τίνος παρακλήαεοΛς' «."Ύπο/Μμβάνο), πάτερ, τ(ι 
5 τό)ν άγιων τεοσαράκοντα ημέρφ μέλλεις τελευτάν, μεϋ ’ ών και τόν κλήρον τής 
ζωής έκόέξγι επάξια», ό δε πρός αυτόν έτοιμύτατα' «Ο όχι, τέκνον, ούχ όντως, 
άλλ’ έτι μικρόν ύστερον τή γάρ δωδεκάτχι τοϋ μηνός τελειοϋμαι, έν ή και τοϋ 
άγιου Κοδράτου τελείται ή αύλησις». όντως εσχηκε τό τέ/.ος ό όσιος και οϋτως 
προέγνο) τήν πρός κύριον αύτοϋ ενδημίαν και έκδημίαν άπό τοϋ σώματος, επεί 
10 6 λόγος ούκ ήσϋένει τοϋ έν κνρίφ φεγγομένου και δι’ αύτοϋ λαλοϋντος τά 
παρ’ αύτοϋ προδεικννμενα. και τής μεν φαινομένης ζωής άπανίστατο, πρός δε 
τήν κρνπτομένην συν τω Χριστό) έν τφ Θεφ, ήν καί τφ δεδέσΰαι πρός σώμα 
ήσπάζετο, πρός αύτι)ν όλος γίνεται καί μετ άγεται, ΐν’ όταν φανερωϋ'ή Χρι- 
στός ή άληϋινή ζωή καί άπέραντος, τότε καί αύτός συν αύτώ έν δόξγ) φανερο)- 
15 ύλείη Ιεροκήρυκτα. καί ότι μή ζημίαν οίδεν ή άρετή πάσχειν καί μετά ϋ’άνατον, 
δείκνυσιν αύτός δεξιού μένος Ιάμαοί τε καί ϋαύμασι τους δι’ αύτοϋ κυρίο) προσ- 
τρέχοντας. πλήν έροϋμεν τόν άπό τής νήσου τής μεταύ}έσεύ)ς\\ τρόπον καί καιρόν 12Γ' 
πρότερον καί τηνικαϋτα τών ϋείων ϋαυματουργιών αύτοϋ μνημονεύσωμεν. 
XXXIV. 56. Μένει γάρ τέθ)ς αντί γήινου τάι/ου τή ξύλινη λάρνακι έπί 
20 τοϋ αύτοϋ τόπου ένεχόμενον τό τοϋ τρισμάκαρος καΟ'αρώτατον σωμάτων. 
Λέων δε τφ ύλανάτω προπέμπεται καί τραυματίας νεκρός διαρρίπτεται, αύτή 
πείρρ. μαϋ·ών τό πικρόν τοϋ ϋανάτον, φ πολλούς κατη'φίνύωσεν ό σαρκοφάγος 
κύων καί πονηρότατος, καί τό μεν όποι, μικρόν προέφύλη ό λόγος διηγησά- 
μενος' πλήν ότι συντέτριπται ό ζυγός τοϋ παίοντος καί ό έπισπουδαστής και 
25 άπατεο)ν καί έξαπαιτών κεκοίμηται καί κατέβη μετά πο?.λών έκκεντημένων είς 
(ίδου μαχαίρρ καί τών μεν ελεγχόντων ήκουσεν, ού βασιλέων δέ, ού γάρ ήν 
πρός ένόπλους παρατάττεσΰαι έτοιμος, άλλ’ έκ μοναχών τών άόπλων, τών 
ούκ είδότων χωρίζειν μάχαιραν, ούδέ ΰυρεόν προασπίζεσύαι, έκγελωμένοον 
αύτόν καί διαμυκτηριζόντων καί έπιφερόντων μετ’ à?J.cov καί τούτο, ώς πριω- 
S0 φορά' «Κατέβη δε είς ρδην άδόξως ή δόξα σου, ύποκάτω σου στρώσουσι σήψιν». 
έστρωσε γάρ ώς άληϋώς ό δρμασϋός τών παύλών αύτφ καί οι συλλήπτορες 
τούτου δαίμονες τήν τής αισχύνης κοίτην εκ σήψεως, δι’ ής έπί αισχύνην αύΟις 
1 οΰτωσ Μ, em. Σ·, τοοοντο ήγγιαε Σ\\2 τό Μ, г<Ъ Σ; τουαώματοο Μ || 3 λητυν^γόο Μ || 
5 μεύών Μ || 6 ό όε — έτοιμώτατα — τέκЬv Μ || 7 γαηδωόεκάτι Μ || 10 ούκηαάένη Μ, сш. Σ; 
ff [ϋ]εγγομένον Σ; τα s. асе. Μ) || 12 ανί’τώ Μ; ήν Μ, еш. Σ; αώμα Μ || 13 ον τάν Μ, em. Σ; ό 
Χοιατός 2' (art. deest in MJ||14 άληΟινή ζωή — ανναυτώ ЖЦ15 ά<)ετή Μ; μετά 8. асе. І1/Ц16 όεί- 
κναιν Μ || 18 τήνικαϋτα Μ || 20 καϋαρότατον Μ || 22 πείρα μαΌών Μ; ό Μ, φ Σ || 24 έ.τιαπον- 
όαατήα Μ Ц 25 άπαταιών Μ, em. Σ; εισάόον Μ, είς (ιόην Σ iu textu, ζώου iu corrig. |{ 27 προο- 
ενόπλονα Μ || 28 ί}υραιόν Μ, ΰψραιόν Σ Ц 29 διαμυκτηριζόντων Μ || 31 όρμα{ο)ί)ύς Σ; αίπον 
[irop. Σ perperam (dat. pendet ab εατρωοε) || 32 τούτου δαίμον Μ 
10 ούκ ήαΟένει: cf. Luc. 1,37 1| 24 ανντέτριπται κτέ, cf. Ps. 14,29 Ц 25 κατέβη κτε. cf. lez. 
32,81 II 30 κατέβη κτε. cf. Es. 14, ii. 
