38 
в. ü. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 τοη> των υποτρίσει ôo/jx/jovovvtov αυτούς μιαρών δαιμόνων την ηαρά τού 
θεού διά τού δοό?χ)υ αυτού θεοιράνους έξεταπιν, εύΰύς και αυτοί της οωτηρίας 
ετόγχανον μ/ύαστα' άλλοι èm κλ/νιον έ?ν)ΐλυί)ότες τιαρά/.υτοι άλλόμενοι ατριυ- 
μνηιρόροι άπι/εοαν ετεροι τυιρλοί, παρ’ άλλων οδηγηΰέντες την ελευσιν, οίκειο- 
5 βλβπτθ)ς την έπιατροι/ ην έποιήϋαντο' καΐ πολλοί χούοί, τάς βάσεις ΐξηρημένης 
της <ρύσεο)ς, δορκαδοτρόπως άπέτρεχον οΐκαδε' κωφοί τε καί άλαλοι, λελο)βη- 
μένοι την έπ’ άμφοΐν αϊοϋησιν, τώ κατακούειν ετέρθ)ν ευχάριστο ύντο)ν ολό- 
ψυχα τρανογ?Μττίαν την συμιρο^νίαν άνέπλεκον, θεω καί τώ άγίο) ταύτην 
άνοίσοντες’ αιμορροούντα γύναια, τη διηνεκεΐ αιμοχυσία ημΐϋνητα, ξηρανϋέντα 
10 πηγά\\ς τάς της ρύσεως [καί] άναζωπύρ^ισιν φλεβοστολίας πλουτήσαντα ευχαρι- 
στίας ύμνους άνέβλυζον χειρόγραφον αμαρτιών προτεϋ εν εσφραγισμένον τη Όήκη 
παρά τού την πενίαν το)ν άνομΐί~)ν πεπλουτηκότος κακώς τίνος, εύϋύς ό)ς μή 
γραφείς ποτέ ο χάρτης εύρέϋη τώ ϋέντι καί αραντι. καί ώς ημέρα τοιαϋτα 
καί έτερότροπα καί άνήριϋμα πράττειν τε καί δωρεΐσϋαι τοΐς δεομένοις ούκ 
15 απολήγει ό άγιος’ ή γάρ άκένωτος τών 'χαρισμάτων κρήνη Χριστού τού θεού 
ήμι~)ν τού ομολογηϋέντος ώς λόγο)ν ταις διηγήσεσιν, οϋτω δή καί γραφή τών 
έτάσεων, άένναον έχουσα vljv άνάβρυσιν, άμέτρητον παρέχει τοΐς άρυομένοις 
την ΐασιν άπασιν. 
58. Καί περιμείναντες ενιαυτόν ολον εν αύτώ τώ τόπφ οί μαϋηταί τού 
20 παμμάκαρος τώ τε μή συγχωρεΐσϋαι τοΐς λαοΐς τού άπάραι καί τού μή 
δόξαι φϋονεΐν τής τών άνϋ·ρώπων σωτηρίας φιλάδελ^φα, επί πολύ μή Ισχνον- 
τες άντέχειν τή μεγίστη οχλήσει τών προσιόντων, — ήσαν γάρ χιλ,ιάδες ώσεί 
δέκα καί πλεΐον οΐ παραμένοντες ‘καί πάντες θεραπευόμενοι — μετά πολλής 
βίας, ώς δε καί δόξης, ’κηρύυν τε καί 'θυμιαμάτων καί ιραλμωδίας κυ"κ?,οτερώς 
25 τού πλχ’ΐ'θονς εξάρχοντος, μετήραν αυτόν εις τήν παρ’ αυτού κτισθεΐσαν μονήν 
τον Αγρόν επιλεγομένην καί κατέϋεντο εν τφ μνημείφ φ φκοδόμησαν πρός 
τφ δεξιφ μέρει τής εκκλησίας, έν φ καί 'ψάλλων νυκτεριναΐς ταΐς ώραις εκάθητο. 
XXXVI. 59. Άλλ’ επεί άπροσώπως καί άνηρίθ'μοίς τήν πάντων νοση- 
μάτων μειζόνων καί έλαττόνων ίάτρευοιν τού πανοσίου άπεμνημονεύσαμεν, 
30 εΙπόντες πολλούς εν ταΐς άπάσαις νόσοις καί ού καϋ’ ένα ιαθέντας, ’κα'θάπερ 
καί έγνοίμεν, είκός φήθημεν καί τού καϋ’ ένα προσώπου καν επί τριών μνη- 
μονεύσαι πραγμάτων καί τηνικαύτα καταπαύσαι τήν περί θαυμάτων διήγησιν, 
άπειρον ούσαν καί γραφής [οικείας] δεομένην τό σύνο/ων, ώς μηδε καταλήη)ει 
1 ύ.4ϋ\κρίαει δολοφονούντο) ν 1| 3 μάλοιστα Μ, em. Σ; έπικληνών Μ, em. Σ; ατρομνψ 
(ΐ όροι Μ II 4 άπίεοαν ΜΣ; παού/Λονν Μ || 7 έπαμφ.οίν Μ; τον pro το) 2Ί1 8 τρανογλωττίμ Σ Ц 
0 Λνοίοντεσ Μ, άνύοντες Σ || 10 καί inserui; πλοντίσαντα Σ; εύχαοιοτείαα Μ, em. 2Ί| 12 τού- 
την — τϊνόα Μ II 13 γραφήσ ποτέ Μ, em. Σ; pro ώσ ημέρα Σ scripsit όπημέραι || 15 κρίνη || 
17 ορνομένοιο Μ, em. Σ || 18 αηααι Σ || 20 άπάραι Μ; τφ μη Σ Ц 21 έπιπολύ Μ || 23 πλ.είον Μ, 
π/.έον Σ II 24 κυκλοτέρως Μ || 25 μετήραν Μ || 26 υ pro φ Σ || 30 et 31 καθένα Μ Ц 31 έπιτριών 
μ νί/μονεύοαι Μ\\3'2τήνι·καϋτα καταπανααι AI; περί s. асе. МЦЗЗ οικείας insérait Σ; ’καταλ.εί- 
