ЖИТІЕ ІІРЕІІ. ОЕОФАІІА. 
81) 
1 νπείκουααν, jniôè το ιταύειν αυΟις αίρουμένην, καί διά τοΰτο τυΐς ποολαβοϋο/ 
τά παρόντα πιατονμένψ’, ώς огі//лаі')//д τε καί ί/εοόώρι/τος η γνώμη του ϋείον 
θεράποντος, άλλ’ οτι έξ άρχης καί άνωθεν η ά(ρϋονόβρυτος του Ηεον όθ)ρεά 
ê'v τώ άγίερ έπήγαζεν, δίκαιον ψ> δηλώααι διά τε των φϋαοάντων, ών προεί- 
5 πομεν έξηγονμενοι, καί δι’ ών νυν νψηγήύααΟαι τριών τερατονργκϋν προεϋέ- 
μεθα, έπεί οτι γεγένηται άπαντα καί λόγον άμφιβο?ύας ούκ 'έχει τι) διηγούμενον, 
η αύΟΊίμερινι) καί ανύωρινι) κάΟαρηίς τε καί ΐααις || τϋ)ν (>πο)θδι'ιποτε άαΟε- I2f/ 
νοΰντων πιστώααιτο καί έπιμαρτυρήααι ταΐς ύποϋέοεσιν. 
60. Γεωργού γάρ τίνος έπέπεσεν τη χώρα βροϋχος, έκτρίβων αυτήν εις 
10 παντέλειον, ώς ένομίζετο τοϊς δρώσι καί σννιεΐοι τά πράγματα, οϋτος την προς 
τον δαιον πίστιν νποδησάμενος τρέχει τρυγήαων αύτόχειρ προς την μονήν του 
δικαίου το 'ίαμα καί λαβών έξαιτήοει τής θήκης το άπομύρισμα έσκέδασε τής 
χώρας ραντισμώ κατεπάνωθεν καί τον μεν άμητον ταΐς άκεσοβόλοις ρανίοι 
του λοιμού άπέσπασεν, τον δε βρονχον χαλάζη τού δροσινού ραντιομού άπενέ- 
15 κρωσεν, ή μάλλον τή πυρά τού όμβρου τής ευλογίας κατέφλεςεν, παραλλήλως 
τοΐς έν τή Ασσυρία τρισίν νεανίαις ΰαυματουργηθέντι τώ πράγματι, ώς άντί 
δροσοβόλου φλογός πυριφλεγέθοντι ϋδατι καταπαύσαι τό φθοροποιόν στράτευμα. 
6 1 . ^Άλλου πλουσίου σιτοβολώνι σκώληξ ό λεγόμενος καρκίνος ενεγενήθη 
καί τόν σίτον ήφάνιζεν ο δε μιμεΐσθαι μεν τον σιτομέτρην Ιωσήφ τή περινοία 
20 τής άγχινοίας ούκ έσθενεν' ου γάρ ήν προεντεθυ μη μένος δραγματοφόρον εγκλεΧ- 
σαι τόν πυρόν εις συντήρησιν ζήλοι δε τούς πρό αυτού διά πίστεως άνευρα- 
μένους σωτήριον καί λαβόυν αύθις εκ τού άπο μυρίσματος, ώς εν σπορά τώ 
σίτω καί ώσπερ γή τώ οΐκερ επιρραίνει τό ϊαμα' καί δή παραυτά γίνεται 
τούτω τίρ γεννήματι άπαντα, όσα φυλάττειν τόν σίτον οΐδεν επί καλάμου καί 
25 σταχυώδους άνθέρικος μένοντα, χωρίς μεν τής έκ τούτων περιβολής, ά?.?/ 
όμως σωζόμενον. τώ μεν σκώληκι γεγένηται ή δροσινή έπιρράντισις έκκαυσις, 
τώ δε πυρώ άγνώστως καί άνεπινοήτως δεδώρηται ή έκκάθαρσις καί τά) κυρίορ 
τούτου διεφυλάχθη τό ίδιον. 
XXXVII. 62. Καί ϊνα παρθένφ συγκλείσω την άπερίληπτον τού φιλά - 
so γνου δΓ άπο μυρίσματος αύτού θεραπείαν, — χαίρει ^άρ έκαστον πάντοτε τώ 
οίκείφ καί συγγενει καί άρχεσθαι καί προσμένειν καί περατούσθαι, ώς τό εΙκός 
καί κατά συνήθειαν, — παρθένος τις τών ευ γεγονότων καί περιωνύμων σκώ- 
1 ύπήκονοαν Μ, em. 2’ Ц 3 έξαρχήα Μ || 4 έπιγαζεν — δηλώοαι — προειττομεν Μ || 5 .τρο- 
έΟ-έμεάα Μ Ц 6 ούκέχει Μ || 7 άφημερινΥ) — κάρϋασΐα τε και ΐααεια Μ, em. 2; άσΟενονντων 
Μ II 8 ηιατώοαιτο Μ, em. 2; ύποϋέοεαι 2 || 9 έπέπεσε 2; χώρα Μ\\ 10 ταπρύγματα Μ \\ 
12 λαβών 2; έσκέόασαι Μ, em. 2 || 13 αμητόν 2 Ц 14 του λοιμού Μ, «ίσως τής λύμης» 2; ά.ττε- 
αττααε 2; χαλ.άζει Μ, em. 2; δροσίνον Μ, em. 2 || 15 πυρά Μ; κατέφλεξε 2 1| 16 άσνρία Μ; 
τριο'ι 2 II 17 πυρι φϋέγε ϋοντι Μ, em. 2 || 18 οκώί.ηξ recte scriptum in Μ (non ακόί.ηξ, ut 
adn. 2)11 19 in. τόν от. 2; σίτον Μ; σιτομέτρην corr. ex σιτομέτριν Μ; περινοίη] an περιου- 
σίφ? II 20 δραγματιφόρον έγκλ))σαι Μ, em. 2 1| 21 διατΐίστεωσ Μ\\ 22 λαβών ІІ/ 1| 23 έπιραίνει 
Μ; παρ’ αύτιι 2 1| 24 γενήματι — σίτον — έ.τικαλάμου Μ \\ 26 σκώλικι — δροσινή έπιράντισισ Μ || 
31 προσμένειν Μ || 32 τίσ — γεγονότων AI || 
