40 
в. в. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 Яг /κα ίν Vf] κεφάλι] εηχεν έγκούφιον, έξ ον όόύνην δημοσίαν εύπόοησε' τη δε 
Т(7)ѵ ένδον σπαραγμών ηερίοδννήσεί έσϋιομένης αυτής έκάστοτε σνγκανησΰίετο 
και ή νπαρξις, ταΧς προς Ιατρούς τους επισημοτέρους προσδρομαΐς αυτής δα- 
πανο)μένων άκαίρως τιον έπικαίρο)ς σεσυνηγμένων, ον μην ή συντυχική ή 
5 τεχνική έπηκολούϋει ποτέ του νοσήματος ΐασις, || άλλ’ οί μεν κόποι ήνύοντο, 12«'' 
αι άλγη δόνες δε ονκ έπαύοντο, {ηρηλοτέρου τέχνης και άργαλεοίτέρου βοηϋείας 
γεγενημένου του άρρωστήματος. ταντη παραγενομένη èv τή μονή προς τον 
άγιον των προσφηλών γυνή τις επισκέφεως χάριν προσήλΰεν αυτή λέγουσα' 
«θέλεις, άμμιϊ (τάχα γάρ μονάστρια ήν, το τής παρθενίας κοσμούσα καί κο- 
10 σμονμένη τής άγνείας προσχήματι), ϋέλεις φέρω σοι άπο μύρισμα εκ τού άγιου 
πατρός ημών Θεοφάνους, καΐ βάλλεις είς τούς μυκτήράς σου, ΐσο)ς ο θεός <5t’ 
αυτού ελεεί σε, ώς και πάντας τούς δι’ αυτού προσιόντας αύτώ». ή δε προς 
αυτήν άπεκρίνατο’ «Ναι, παρακαλώ σε, κυρία μου, αγαγε" ούτως γάρ άκούο) 
περί αυτού τέρατα » . λαβούσα ούν καί νπανε?Μμένη μυκτηρόϋεν το άπομύρισμα 
15 έκοιμήϋη εύκταίως καί νπνωσεν. παραχρήμα δε σύν νεανίσκο) τινί έπιστέις 
αυτή δ πανόσιος λέγει' «Τί έχεις, ώ γύναι, τί όδννάσαι»; τής δε το πάϋος, 
ώς είχε, τάχος άπαγγειλάσης, εύπρόϋυμα αυτός έπιλαβόμενος τής κεφαλής 
καί σφραγίσας φησίν αυτή' «4άταί σε άπο τού νύν ό Θεό^ μου καί κύριος», 
ύποφ&άισας καί ο νεανίσκος φησίν αυτή' «Οΐδας, τις έστιν οντος δ προσλα/π]- 
20 σας σοι»; — «Ον», άπεκρίνατο, «κύριε», δ δε πάλιν φησίν αυτή έτοιμα' «Ό 
άγιος Θεοφάνης έστί». καί άπέστησαν. διυπνίσϋη δέ ή άσϋ·ενής, καί Ιδού ένύ- 
πνιον, τούτο) δε ήκολούδει άλήϋεια, τον ύπνον βεβαιούσα, ότι άλή'&εια, καί 
την ά?^ήϋειαν εφ ’ ύπνοις μηνυϋέντα δεικνύονσα. εύϋύς γάρ συνιεισα καί εαυτής 
έπιμελουμένη, ώσπερ συνήθεια, εύρειν άπο τού στήθους τον άλγηδοτήρα σκώ- 
25 ληκα, άπδ μνκτήρων επί το στήϋος κα'θέρψαννα, τάς δε όδύνας φυγαδευέλεί- 
σας Θεού χάρισι καί τού δσίου ταΐς εμφανίσεσιν οτι τφ Θεώ ή δόξα νυν καί άεί 
καί είς τούς αιώνας τών αίώνθ)ν άμήν. 
1 όόηνην Μ || 2 ηπαοα·/μών recte habet Μ (non σπαηγανών, ut legit ίύ) || 3 .ι;ρόηδηομ<ιιο 
Л/ Il 4 αεουνηγμένων Μ, (οε)συνηγμένων Σ; αυννυχική et 5 τεχνική Μ \\ 8 προαεριλών ιΜ Ц 
JJ <ι 
10 ηροααχήματι Μ\\ 10—11 πρσ ήμών άγιου Μ (| 11 μυκτήοασου Μ || 12 ελεή ргор. регрегаш 
(ίλεεί est ind. praes. pro fut.) || 15 παρα^χήμα Μ || IG ύόυνά σε Σ in textu, ôôvvàaai in corrig. || 
19 ίτρύσ/·.αλήσαοοι M || 20 o<3 M, οδκ Σ; ό όε Μ Ц 21 όιύπνΐοΟη — ένυπνιον Μ j| 22 τούτο Μ || 
23 μηνυΟέντον ргор. 2 || 24 ενρεν έκΐ ргор. 2; άί.γηδότηρη Μ \\25 οτήΐΐοο κατίριρηντη Μ, 
em. 2 
