BEK 700 GESBE BIEREN. 
73 
eene groote fpinnekop en eene groote vlieg; zij beet die 
dood, proefde die en fmeet die weg; men gaf haar eenè 
leevende musch , die aan een touwtjen vast was ; z jj 
nam het touwtjen aan, maar zij fchrikte als hij begon te 
vliegen ; de musch , die zij te ruuw behandelde , beet haar 
in den arm , waarvan zij fchrikte en waaraan zij zeer ge- 
voelig fcheen. Eindelijk neep zij haar dood, plukte enige 
veêren uit het lijf, beet’er in en proefde van het vleesch, 
doch frneet haar ten eerllen weg ; als men haar een raauw ei 
gaf, beet zij ’er een gat in en zoog het met veel fmaak 
uit. Men hadc haar geleerd met een lepel en vork te 
eeten; als men haar aardbezieën op een bord gaf, was 
het aartig te zien hoe zij het bordjenmet haare agterhand 
valt hieldt en de aardbezieën een voor een met de vork 
in den mond ftak. Haar gewoone drank was water , doch 
zij dronk zeer graag allerleien wijn , inzonderheid Malla- 
ga; gaf men haar eene flesch, zij trok ’er de kurk met 
de hand af en dronk ’er uit, gelijk ook uit een bierglas, 
en , als zij gedronken hadt , veegde zij , even als een 
Hiensch, de lippen af, hetzij met de hand, hetzij met 
een doek; gaf men haar, als zij gegeeten hadt, een pen- 
netjen, dan pioos zij ’er de tanden mede uit, even gelijk 
een mensch. Zeer behendig haalde zij brood of andere 
dingen uit de zakken. Op het fchip, waarmede zij wierdt 
overgezonden, liep zij veel los en fpeelde met het volk, 
en als het volk hun rantzoen of portie eeten bij den kok 
ging haaien , kwam zij ook bij hem om de haare. 
Met het vallen van den avond ging zij fiaapen, en liet 
was verwonderingswaerdig haar naar bed te zien gaan. Zij 
E 5 hiep 
