EER. ZOO GES DE DIEREN. 43 
Waarom men haar dan ook met keurslijven hetlighaam flerk 
toereeg; doch nu begint men te zien dat dit eene onnatuur- 
lijke mismaaktheid is, en ook zeer fchadelijk voor de ge- 
zondheid ; waarom men dan ook dat dwaaze denkbeeld 
zooveel niet meer involgt. 
De Leeftijd van een tnensch is in onzen tijd omtrent van 
negentig jaaren. De gefchiedenisfen , in den Bijbel ver- 
meld, leeren ons dat in de eerile tijden de menfchen ver- 
fcheiden eeuwen lang leefden; en de oudile, van welke 
gewaggemaaln wordt , was Methufalem , die negen- honderd 
negenenzestig jaaren oud geworden is. Of dit nu aan 
hunne eenvoudige levenswijs en fterker gefteldheid, of 
aan eene grootere kragt van de natuur in die voorige tij- 
den toerefchrijven zij, zeeker is het dat een mensch, die 
nu honderd jaaren bereikt, buitengemeen oud is, en dat 
zulks onder dertig duizend menfchen naauwlijks eenen 
gebeuren mag. Egter ontbreekt het niet aan voorbeelden 
van veel order lieden, die 110, 120, 130, ja 140 en 150 
jaaren bereikt hebben. In ons land gebeurt het nog al 
cens dat menfchen enige jaaren hovende honderd Ieeven; 
maar allerzeldzaamst vindtmen zulk een voorbeeld als dat 
van eenen Heer LaHaye, die over enige jaaren in’s Gra- 
venhage in den ouderdom van uo jaaren overleden is. 
De oudfte menfchen van onze tijden , van welke ik berig- 
ten heb kunnen vinden, is een man, die 184 jaaren oud 
geworden is, en een van 190 jaaren, die in Wallachijen 
gevonden is. 
Gewoonlijk brengt een mensch , na negen maanden 
dragt, maar een kind ter waereld ; maar het gebeurt ook 
me- 
