4o 
NATUURRIJKE historie 
te beeven, zijne denkvermogens neemen af, zijn geheu- 
gen verdwijnt; de mensch wordt ftok-oud, afgeleefd; fom- 
tijds wordt hij in dien Haat kindsch, tot dat hij, eindelijk, 
als geene toevallen of ziekten hem wegrukken, geheel uit* 
droogt en zagtlijk van ouderdom lier ft, en dus de alge- 
meene wet der Natuur ondergaat , dat , namelijk , alles wat 
leeft en groeit ook vergaat en fterft: alleen zijne ziel, dat 
redeneerend beginze! , hetwelk wij gezegd hebben dat de 
inenfch boven de dieren bezit, leert ons de Reden en Je 
H. Schrift dat overig blijft en niet fterven kan; maar dat 
den mensch of eeuwig gelukkig of eeuwig ongelukkig zal 
maaken. 
Wij hebben tot bier toe van den Mensen gefprooken ge- 
lijk hij in zijnen volmaaktften Haat is, zonder enige lic- 
haamsgebreken of mismaaktheden ; maar fomt ij ds wijken de 
menfehen door de eene of andere toevallige oorzaaken of 
omffiandigheden, voor of na de geboorte, of door levens- 
wijs, van dien ftaat af; fommige menfehen worden zeer 
lang, fommige bovenmaatig dik en vet; andere blijven 
ongemeen klein; andere groeijen krom, mismaakt; veele, - 
eindelijk , worden geboren met meer ledenmaaten dan zij 
hebben moesten, of met minder ledenmaaten dan volmaakte 
menfehen hebben ; of het een of ander lid is bij hen ge- 
brekkig of verkeerd geplaatst , die men dan Monjlers of 
Wanfchepjelen noemt. Wij zullen nog enige voorbeelden 
van het een en ander opgeeven. 
Men ziet enige menfehen die de lengte van gewoone 
menfehen te boven gaan : als dat verfchil zeer groot is, 
noemt men die Reuzen; zoodanig was Goliath, die door 
David 
