32 . natuur lijke historie 
De mensch brengt zijne tanden niet mede ter waérélcfj 
de eerlte , welke uit het tandvleesch te voorfchijn koo- 
men , zijn zijne fnijtanden , gemeenlijk niet voor dat 
het kind zeven maanden oud is , maar dikwijls Iaater; 
het gebeurt ook fomtijds dat een kind met een of meer 
tanden tei waereld koomt; maar zulks is iets zeldzaams. 
De hoektanden koomen naast op de fnijtanden uit, meest 
in de negende of tiende maand; hierop volgen de eerfle 
zestien kiezen , meest in het tweede jaar ; maar alle 
deeze tanden behoudt het kind niet; zij vallen alle we- 
derom uit in het vijfde, zesde of zevende jaar en wor- 
den vcrwisfeld met andere , welke de mensch als dan 
ook behoudt, tot zij door ouderdom ios worden en uit- 
vallen, zoo zij niet vroeger door bederf vergaan, of uit. 
getrokken moeten worden. Dit bederf is veelal dé 
fcbuld van den mensch zei ven. Wanneer men geen 
zorg draagt om zijne tanden daaglijks met een tlijf bor- 
ileltjen wel fchoon te maaken , zal ’er ras bederf aan de 
tanden koomen, dat verder en verder zal voortkruipen. 
De Tong dient den mensch om het voedzel ter verman- 
ling in zijnen mond te wentelen; zij is de zitplaats van dé 
fmaaken mede bet werktuig tot bet fpreeken noodzaaklijk. 
Onder den mond is de Kin, welke met een gedeelte 
van de wangen, bij de mannen met lang hair bedekt is, 
dat de Baard genoemd wordt, dien de vrouwen niet heb- 
ben. Voorbenen droeg men dien baard zoo lang als de 
natuur dien liet groeijen, gelijk men uit oude portretten 
nog Zien kan , doch thans is liet in Europa de ^ewoonte 
dien aftefcheeren , terwijl het in de Turkfche landen in- 
tegen'- 
