der zoogf.nde dierfw. 
29 
gen, waardoor zij het geduurig bevogtigen en als afvee- 
gen. De viervoetige dieren fluiten hunne oogen even 
eens als de mensch; maar bij de vogelen en bij de ha- 
gedisfen zijn de oogleden, die het oog bedekken, on- 
der en niet boven de oogen en fluiten zig dus van onde- 
ren naar boven toe; de visfehen hebben geene oogleden. 
De mensch is de eenigfte onder de dieren, bij welke 
in groote droefheid water uit de oogen druipt , het 
fchreijen zoo wel als het lagchen is hem alleen eigen. 
De oogleden zijn van onderen en boven met Hairt- 
jens bezet ; bij de dieren hebben de bovenfte alleen 
hairtjens, uitgezonderd bij de Aapen. Boven de oogen 
zijn twee hoogwijze reijen hairtjens , de Wenkbmawwen 
genaamd ; deeze kan de mensch naar het voorhoofd op- 
trekken en naar elkanderen kronkelen , hetgeen t’onvre. 
denheid te kennen geeft. De wenkbraauwen en de 
hairtjens van de oogleden befchutten de oogen zeer veel 
voor ftof en vuiligheid , dat van het hoofd in dezelve 
zou kunnen vallen, en hetgeen nu daarin hangen blijft. 
De Neus fleekt bij den mensch veel meer vooruit dan 
bij de dieren ; zelfs bij de Aapen , die den neus even- 
eens als de mensch geplaatst hebben , is dezelve plat 
en niet vooruitfteekende , behalven bij zeer weini- 
ge foorten ; de neus brengt veel toe tot de 
feboonheid van 'smenfeben gelaat; ook worden die vol- 
keren, die platte neuzen hebben, onder de lelijkfte ge- 
rekend , gelijk de Negers , de Hottentoiten en Kalmuk- 
ken. Door den neus ademt de mensch de lugt in en 
uit, fchoon hij zulks ook des noods door den mond 
kan 
