DER DIEREN. 
13 
den , met fchaalen , met fcherpe pennen of fchubbctr, 
die hen voor den beet van andere dieren kunnen beveili- 
gen, terwijl andere wederom in hunne ltragt , in hunne 
hoornen, flagtanden, klaauwen ,, of in het vei gift, dat 
zij bij zig hebben, middelen vinden om zig te verdedigen 
en den dood nog dikwijls te ontgaan. Hier in is ook op- 
metklijk dat de dieren aanftonds hunnen vijand kennen, 
hetgeen hun ook door de natuur ingefchaapen is ; kleine 
vogelcjens verbergen zig met vrees, zoo dra zij een roof- 
vogel in de lugt befpeuren; de muis vlugt, zoo dra zij 
de kat ziet; en niet minder opmerklijk is het dat fonuni- 
ge foorten van dieren in eene foort van maatfehappij lec- 
ven en daar door met vereenigde kragten van den gehee- 
len troep zigzelven en elkauderen tegens de aanvallen 
van andere dieren befchutten , gelijk men bij de bijen kan 
waarneemen. 
Even zoo als de natuur den dieren leert voor hun eigen 
behoud te zorgen, even zoo is hun ook de neiging inge- 
fchaapen om voor het behoud hunner jongen te waaken, 
als deeze nog te zwak zijn om dit zelfs te doen. Deeze 
zorg begint reeds voor de geboorte j de kapel letjens en ande- 
re infekten, welke meest flerven na dat zij hunne eieren 
gelegd hebben, en voor die gekipt of uitgekoomen zijn, 
draagen zorg dezelve op die kruiden en op die plaatfen 
te leggen , welke de jonge rupsjens voedzel verfchaffen 
kunnen ; men kan die neiging ook bij de hoenderen zien, 
koe zorgvuldig zij hunne eieren bewaaien, warm bou- 
denen uitbroeijen ; zijn de jongen geboren, welke op- 
lettendheid gebruiken de dieren dan niet om voor hun te 
was- 
