DER ZOOGENDE DIEREN. pt 
ren ; liet beweegt zig meest bij nagt en flaapt bij den dag; 
het zit den geheelen dag op zijne hurken met zijnen kop 
op zijne twee handen leunende te flaapen , terwijl het zijne 
handen tusfchen zijne dijen legt; maar fchoon zijneoogen 
dan toe zijn , maakt het minfte geritfel het wakker en het 
weet dan met veel handigheid de kleine dieren te grijpen, 
die onbedagt onder zijn bereik koomen. Het eet liefst vo> 
geltjens en infeclen. Ziet het een deezer diertjens , dan 
loopt het zeer voorzigtig, als iemand die op zijne teenen 
gaat. Als het J er dan kort bij is, Haat het ftil, rigt zig op 
zijne ngterfte pootjens op, nadert overeind zijne prooi, 
ftrekt zijne armen uit, vat haar dan eensklaps en drukt haar 
dood. Het woont op het eiland Ceijlonen in andere ftree- 
ken van Oost Indie, daar het zig in de eenzaamfte wouden 
rotfen ophoudt. 
DE IN KHO OKN-AAÏ, DE MOCOCO. 
(PI. III. Fig. 2.) 
De Inkhoorn-aap of Mococo is een aardig fraai diert- 
jen , van eene fierlijke geftalte en van een fchrander uit- 
zigt; hij gelijkt wel enigzints in gedaante naar een Ink- 
hoorn, maar zijne geftalte heeft veel van eenen Aap; hij 
is omtrent zoo groot als eene middelmaatige kat, fchoon. 
hij dunner van lijf en ledenmaaten Is. Zijn kop zweemt 
naar dien van een Vos. Zijne voorpooten zijn alsmenfcben- 
handen gevormd; de handen van de agterpooten hebben 
eenen zeer breeden grooten toon enaüe hebben ook nage- 
len. Aan elke borst heeft het twee tepels endeftaert is eens 
jtoolang als het lijf; het hair is zoo zagt als fluweel, en 
al- 
