DER ZOOGENDE DIEREN. ÏO3 
ïemmering die dieren zig bevinden, eensdeels door het 
■daglicht, dat zij niet wel verdraagen kunnen, en ten an- 
deren , omdat zij , van den grond niet kunnende opvlie- 
gen , rondfpartelen , en langs den boom zoeken opteklau- 
teren. Zij koomen daar dikwijls inde huizen, daar dc 
Negers hen uit tijdverdrijf doodüaan, doch zij hebben 
zulk een afgrijzen van die dieren dat zij ,hoe grooten hon- 
ger zij hebben, egter geene luft hebben om van dezelve 
te eeten; de foort, waarvan wij hier fp reek en , is de Ros- 
achtige, die wij hier agter befchrijven zullen. 
Men verhaalt dat’er aan de kuil van Darien en in an- 
dere landen van Amerika Vledermuizen zijn , welker beet 
gevaailijk en fomtijds doodlijk is. De inwconers van de 
Karaïbifche eilanden bewijzen deezen dieren eerbied en 
houden die voor goede engelen , die hunne huizen des 
nagts bewaaren , waarom zij het zonde rekenen dezelve 
te dooden. 
In de warmde landen van Amerika is eene groote 
loort van Vledermuizen , welke voor dat land eene groote 
plaag is; want zij zuigen het bloed der paerden, der 
muüezelen en zelfs van de menfchen af, als zij ’er niet 
op pasfen. Zij hebben zelfs kudden van rundvee, welke 
inen daar wilde aanfokken, geheel vernield; zij zijn zeer 
groot, en men noemt haar Vliegende Honden van Nieuw 
Spanje. Wanneer men aldaar in de open lugt gaat flaapen 
on geene zorg draagt zijne beenen wel te bedekken , 
koomen deeze afgrijslijke dieren en zuigen zoo behendig 
cn (1;1 het bloed uit dezelve dat men ’er niet van wak- 
ksr wordt voor dat men geheel kragtleos is. indien 
G 4 zij 
