DER 700GENDE DIEREN. II£ 
ten, geduureude al dien tijd, honger lijden. Zij drinken 
niet en vreezen zelfs zeer den regen , en het koomt hun 
wel te paffe dat zij het vrij lang zonder eeten kunnen uit- 
houden. 
Dit dier is een van die welke herkaauwcn, dat is die 
de groenten , welke zij eeten , maar even kaauwen en dan 
inflikken, doch naderhand, wanneer zij in hunne maag voor- 
raad vanvoedzel opgedaan hebben , hetzelve weder in den 
bek krijgen en dan eerst met de tanden en kiezen volkoomen 
vennaalen en klein maaken , gelijk het rundvee , de fchaa- 
pen en andere dieren ook doen. 
Deeze dieren krijgen flegts een jong te gelijk, dat zij 
terftond op den rug draagen; die foort kan dan ook niet 
zeer veel vermenigvuldigen , te meer daar zij zoo gemak- 
lijk door de menfcben en de verfcheurende dieren gevan- 
gen worden. Zij worden fomtijds gegeeten, naardien hun 
vleesch niet geheel oneetbaar is , fchoon juist niet lekker. 
Zij zijn vrij ongevoelig en hebben een zeer taai leven. 
Deeze dieren worden waarfchijnlijk in het geheel niet 
in Europa, Afia, of Afrika, maar alleen in Zuid-Amerika 
gevonden , daar zij zig in de bosfchen onthouden. 
DE TWEEVINGERIGE LU IA ART , DE UNAU. 
(PI. IV. Fig. 2.) 
De Tweevingerige Luiaart, of de Unau, verfebilt in 
veele opzigten van den drievingerigen , of de Aï, fchoon 
deeze dieren veel overeenkomst hebben in de gedaante 
over het algemeen en in hunne levenswijs em huishouding. 
Ik zal dan die bijzonderheden opgceven, waarin de Unau 
H a van 
