DER 200GENDE DIEREN. lig 
te zeggen als varkentjens, die met fchilden gewapend zijn ; 
men geeft hun ook den naam van Gordddieren, omdat zij 
tusfchen de fchilden, waarmede hun lijf bedekt is, eni- 
ge gordels hebben , de eene foorl meerder de andere min- 
der in getal, die met een vlies aaneengevoegd zijn. 
Alle de Gordeldieren zijn dan' met een fehild voorzien; 
dat fehild bedekt den kop, denhals, den rug, de zij- 
den, het agterfte, en den ftaert tot aan het eind toe; 
over hetzelve is een dun vlies , dat doorfchijnend is en 
dat het fehild even als een vernis dient en deszelfs kleut 
zeer verandert, en zelfs verfraait. Dat zonderling fehild 
is beenacht/g, maar beftaat niet uit een fluk; bet iszaam- 
gefleld uit kleine ftukjens, die aan malkanderen fluiten 
en die niet beweeglijk zijn dan daar, waar zig de banden 
bevinden. Als het dier leevend is, volgen deeze fluk- 
jens, zoo wel van de fchilden als van de beweegbaarc 
banden de beweegïngen van het dier, waardoor het zoo 
ftijf niet is of het kan zig zeer wel krommen , hetgeen 
onmogelijk zou zijn , als dat fehild ilegts uit een ftuk be- 
fiondt; dit maakt ook dat het dier het zeer wel gevoelen 
kan als men het aanraakt, want als men zijn fehild maar 
wat drukt, rolt het zig aanftonds ineen. Deeze flukjens 
nu zijn niet bij alle even eens van gedaanten, maar bij 
fommige vijfhoekig, bij andere driehoekig, zeshoekig of 
vierkant, altoos regeimaatig en zeer fierlijk gefchikt, als 
of het ingelegd kabinetwerk ware; de deelcn, die met 
dat fehild niet bedekt zijn, zijn alleen de keel , de borst 
en buik, die een wit vel metpukkeltjens vertoocen, even 
als dat van een geplukt hoen, en daar is op hetzelve, 
I als 
