Bilt ZÖOGBND* DIEREN. 157 
ken, kunnen hun ilegts dienen om hun lighaam en hals te 
verdedigen , terwijl zij hunnen kop, in het vegten, zeer 
laag moeten bukken om dezelve te gebruiken ; de Rhinoce* 
ros daarentegens befchermt met zijnen hoorn niet alleeii 
zijn lighaam, maar ook zijn neus, zijnen muil, oogen ea 
den gebeden kop. Sommige Rhinocerosfen hebben deezera 
hoorn vrij lang, fomtijds wel van drie en eenen halveri 
voeten lengte. Deeze hoorn is flegts met eene foort vaii 
kraakbeen aan het been van den kop vast, als ook aan het 
vel van den neus, waarom het te meer verwonderlijk is dat 
dit dier daaimede zulk eene kragt doen kan ; het wijfje» 
heeft dien hoorn zoo wel als het mannetjen. 
De Rhinoceros heeft zeer kleine oogen, hetgeen 
hij met alle groote dieren gemeen heeft ; want het ïs 
opmerklijk dat de grootile dieren de kleinfte oogen heb- 
ben, naar evenredigheid van hun lighaam, hetgeen wij ook 
in den Oliphant, in den Hippopotamus of het Rivier- 
paerd en in den Walvisch zullen opmerken. Wat zoude 
de reden zijn dat de Schepper grooten dieren kleine oogen 
gegeeven heeft? Zou men deeze ’er niet van kunnen gee- 
ven ? De oogen behoeven voor groote dieren niet grooter 
te zijn dan voor kleine dieren om wel te zien ; want naar- 
dien bet vermogen van te zien afhangt van het maakzel van 
het oog van binnen, en niet van de grootte, zoo is het 
ook , om wel te zien , hetzelfde of zij groote dan kleine 
oogen hebben; het oog is het ligtst kwetsbaar van alle le- 
den , en wanneer de oogen van een groot dier dan naar 
evenredigheid zoo veel grooter waren dan die van mid» 
delmaatige dieren, zouden zij ook veel meer bloot flaaé' 
1 S oïS 
