138 NATUURLIJKE HISTORIE 
om befchadigd of bedorven te worden, door honderden 
toevallen, waaraan zij blootgefleld zijn; de Schep- 
per heeft dan wijsüjk gezorgd dat de oogen der groote 
dieren , waaraan hun tot hun behoud zoo veel gelegen 
is , niet meer bloot Honden om bedorven te worden 
dan die van kleine dieren. De oogen van den Rhino* 
ceros zijn niet grooter dan de oogen van eenen os en eg- 
ter kan hij wel zien , fchoon hij nogtans in het geheel geen 
fcheip gezigt heeft, hetgeen daaraan is toetefchrfjven dat 
zijne oogen Zoodanig geplaatst zijn dat hij flegts voorwaarts 
uit en niet ter zijde zien kan; zij zijn zwart bruin van 
kleur, hebben geene levendigheid en Haan maar ten hal- 
ver» geopend; zij gelijken in gedaante naar varkens oogen. 
De eenhoornigc Rhinoceros heeft in elk kaakbeen twee 
fierkefnijdtandenen twaalf kiezen , zes aan elke zijde; dus 
agtentwintig kiezen en tanden ; zijne tong is groot en breed 
en is zeer zagt , als het dier jong is ; maar wordt, als het oud 
is.ruuwer , fchoon het onwaar is hetgeen veele gezegd heb- 
ben, dat zij zoo ruuw zou worden als eenerasp.en dat 
hij dan eenen mensch het vleesch tot op het been toe 
zou konnen aflikken ; hij kaauwt egter doornen en Hekels 
zonder daar binder van te hebben, fchoon zijne tong dan 
bloedig wordt. Zijne ooien gelijken vrij wel naar die 
van de varkens, maar Haan altoos rcgt overeind; zij 
zijn niet groot, en van buiten met ligt bruine hairen 
bezet; zijn hals is zeer kort, het vel heeft op den hals 
twee groote vouwen , die om denzelven Ioopen. Aan zijne 
fchouders is weder eene plooi, die tot onder de voorfie 
pooten nederwaarts loopt; dan heeft zijn vel nog twee 
groo- 
