DER ZOOGENDE DIERE». X 4X 
nen; het is geen herkaauwend dier; het geeft een dof ge- 
luid en knort fomüjds als een varken. 
De Rhinoceros is geen zeer wild dier , naardien bet 
geen verfcheurend dier is , maar het is egter niet wel 
te temmen , en kan dus leevend ook tot niets door de 
menfehen gebruikt worden; hij is niet leerzaam, heeft 
weinig gevoel en ver ftand; hij wordt egter fomtijds zeer 
boos en kan dan gevaarlijk zijn om zijne fterlue; in het 
jaar 15x3 wierdt ’er een te fcheep naar Italië vervoerd, 
welken de Konïng van Portugal aan den Paus ten ge- 
fchenk zondt , maar hij ftootte het fchip teberften, zoo 
dat het zonk en het dier in de zee omkwam; en nog 
niet zeer lang geleden is’er op dezelfde wijze ook nog 
een verdronken , die ook na Italië vervoerd wierdt; voor 
enige jaaren zou men met eenen , die twee hoornen hadt, 
bij Manheim over den Rhijn vaaren,maar de fehuit, waar- 
in hij was , gong ook tegrond en het dier verdronk. Deeze 
dieren zijn zeer geneigd om zig in de flijk en in mocras- 
fig water te wentelen , en dan gebeurt het dikwijls dat de 
water infecten , als wormen en Hakken , tusfehen de rim- 
pels van zijne huid gaan zitten; zij houden zig dan ook 
voornamelijk op vogtige en moerasfige piaatfen op, en 
aan de oevers der rivieren. Dit doen zij zeekerlijk om 
hunne dikke harde huid zagt te houden, zoo dat zij niet 
fplijte , gelijk men bevonden heeft aan eenen Rhinoce- 
ros, die thans nog in de diergaarde te Verfaiiles gehou- 
den wordt. Toen hij eerst daar was, bevondt men dat 
zijne huid beiftté en affprong, wanneer hij in de zon 
ging, en de fpleeten wierden zoo groot dat men ’er het 
raauwe vleefch door henen zag en het bloed ’er uii liep,. 
