DER ZOOGENDE DIEREN. 145 
en bragten in die fchouwfpelen zoo wel den Rhinoceros 
met den dubbelen hoorn als deezen met den enkelen hoorn 
in het ftrijdperk; het is egter te denken dat men deeze 
dieren door vuur of mannen van itro eerst verwoed gemaakt 
heeft om hen tot vegten te noodzaaken, ge! ijk men in die 
fchouwfpelen gewoon was te doen ; men kandandatgevegt 
niet als eenenatuurlijke vijandfchap befchouwen ; ondertus- 
fchen wasdeeze eenefchoone gelegenheid, welke deRomein- 
fche toekijkers hadden , om de verwonderlijke kragtvan dit 
groote dier te zien. Zij hebben befebreven dat de Rhi- 
noceros in die gevegten eenen (lier met zijnen hoorn 
nam en als een man van itro in de Iugt fraeet. 
De Rhinoceros heeft eenen goeden reuk en een fijn 
gehoor, maar zijn gezigt is niet zeer fcherp , kunnende 
hij door de plaatfing van zijne oogen flegts vooruit- 
zien. Hij luistert naar het minde gerugc dat 'er is, zoo 
dat men opgemerkt heeft dat hij, feboon hij in flaap, 
of druk aan het eeten was, terftond ontwaakte, den kop 
opligtte en zeer aandachtig toeluisterde, tot het geluid, 
dat hij gehoord hadt, ophieldt. Zijn reuk is zoo goed 
dat hij de menfehen kan ruiken, als zij digt bij hem koo- 
men, waarom ook degeene, die hem zoeken te verras* 
fchen , altoos maaken dat zij boven den wind van hem afzijn. 
Men denkt dat de Rhinoceros omtrent zeventig 
of tagtig jaaren oud wordt, hetgeen men egter niet 
Wet juistheid verzeekeren kan; Daar zijn 'er niet veels 
te vinden, want hij brengt maar een jong te gelijk voort, 
en zulks niet kort na elkanderen. Een jong Rhinoceros- 
Jen is in het eerst niet grooter dan een groote hond 
K en 
