150 NATUURLIJKE HISTORIE 
Men ziet dat de Rhinoceros met den dubbelen hoorn 
die groote vouwen of plooien van de huid niet heeft, 
welke wij in den eenhoornigen opgemerkt hebben ; zijne 
huid is zonder plooien , maar egter met oneffenheden 
en knobbels, zoo dik als een duim, bezet; de huid is egter 
ook zeer dik, hebbende een en een hal ven duim dikte; 
hij heeft geen hair, behalven aan de ooren en aan den 
ftaert; de kleur der huid is afchgraauw, behalven aan den 
buik, daar zij dunner, effener en van de kleur als men- 
fchenvel is. Deeze huid is zoo ondoordringbaar niet als 
men van den voorigen Rhinoceros meldt; men kan hem 
wel met een kogel doorfchieten , gelijk ook menigmaalen 
gefchied is; ja zij kan zelfs met fpiesfen en pijlen door- 
boord worden. 
De gedaante van den kop kan men in mijne figuur zien, 
waarin men kan opmerken dat ’er rondom de oogen ver- 
fcbeiden rimpels gevonden worden; de boven-lip is ook 
bij dit dier langer dan de onder-Iip, en heeft als eenen 
grijpenden vinger; de oogen zijn kleip en diep in den 
kop gezonken. 
Op den neus heeft dit dier twee hoornen, zoo wel 
het mannetjen ais het wijfjen; de voorde hoorn is groo- 
ter dan de agterde , en de agterfte is bij de oude Rhino- 
cerosfen altijd afgefleten, door het opfcheuren van de 
hoornen, en het uitgraven van de wortelen, ’t welk zij 
daarmede doen; de voorde en groote hoorn loopt fpits af 
cn is krom gebogen , naar den rug toe; maar men moet in 
acht neemen dat hierin bij den eenen Rhinoceros en bij 
den anderen verfchil kan zijn, zoo wel naar hunnen ou- 
der- 
