DER ZOOGENDE DIEREN. I g t 
derdom als anderzints; want dus zien wij dat de hoornen 
van de koeijen ook niet altijd even groot en even eetis 
gebogen zijn; fomtijds hebben, zegt men .beiden de hoor- 
nen van deezen Rhinoceros eenezelfde grootte. De ooren 
zijn bijna gevormd als die van de voorige foort; zijne 
tong is zeer week en zagt en niet ruuw als eene rasp ; hij 
heeft geene voorfte tanden, en zijn muil loopt ter plaatfe 
daar zij (laan zouden zeer (pits toe ; zijne lippen zijn zoo 
hard dat hij daarmede, zoo goed als met tanden, het gras 
en de bladeren en takjens kan afplukken , te meer omdat 
de bovenfte lip en kaak over de onderfle heen fluit; hij 
heeft agtentwintig kiezen, zeven aan elke zijde in ieder 
kaakbeen. Zijne pooten zijn dik, en in drie vingeren ge- 
fpleien, waaraan nagels of liever hoeven zijn, gelijk de 
voorige foort. Zijn ftaert is kort en rond en met hair of 
borftels bezet. 
Deeze Rhinoceros wentelt zjg mede in het flijk als de 
andere en doet daardoor het flijk aan zijn lighaam kleeven, 
hetwelk hem voor het bijten en fteeken van vliegen en 
infeften befchut; hierdoor ziet hij ’er veelal graauw of 
ë'i) s uit, maar, als hij gejaagd wordt, dan doethetzweet 
et flijk, dat op zijne huid kleeft, nat worden, waardoor 
'J c zwart begint te worden en dan veel donkerer 
van kieur fchijnt dan anders. 
Deeze Rhinoceros is niet minder groot en zwaar dan 
e eenhoornige; hij voedt zig, even als die, met gewag- 
en , met kruiden , namelijk , heesters , wortelen en bladeren 
Van boomen ; zij eeten zelfs bet hout van boomen , die 
zagt en fappig hout hebben, en dan fpiijten zij, na dat zij 
L z eerst 
