NATUURLIJKS HISTORIE 
154 
meer paaien, die feherp gepunt en waarvan de punten 
in het vuur hard gemaakt zijn, regt overeinde; deeze kui- 
len bedekken zij met takken van boomen , waarop zij bla- 
deren en vervolgens zand leggen, zoo dat niemand zooda- 
nig eenen bedekten kuil befpeuren kan; wanneer nu deeze 
zwaare dieren langs hunnen gewoonen weg koomen en 
op deeze takken treeden, breeken dezelve en zij ftorten 
in den kuil , vallende met hun lighaam op die fcherpe pun- 
ten, die hen doorbooren, en moeten dusfterven, of, mis- 
lukt dit al, dan kunnen zij ’er egter niet weder uit koo- 
men en worden dus gemaktijk door de Hottentotten afge- 
maakt. Doch zij en de Kaffers jaagen dit dier ook op eene 
andere wijze; zij bekruipen het, namelijk, als het in flaap 
is , en werpen het dan hunne asfagaaien , of werpfpietfen 
in het lijf, en loopCn het dier dan eenen, of fomtijds ver- 
fcheiden dagen op het fpoor na , tot dat het aan zijne wond 
geftorven is ; zij hebben ook de gewoonte om de punten 
van deeze fpiesfen met vergift te ftrijken , opdat het dier 
des te eerder fterven zoude. 
In Abysfinie jeagt men den Rbinoceros weder op eene 
andere wijze; de jager zit te paerd en heeft eenen ande- 
ren, die agter hem zit; hij rijdt met zijn paerd vlak voor 
hem; de Rhinoceros fielt zig tot tegenweer in postuur, 
feit eenen oogenblik (lil en loopt dan zeer fnel op bet paerd 
loe , om het te ftooten ; het paerd ontwijkt hem en dan 
fpringt de man , die agter op zit en met een zwaerd gewa- 
pend is , op den grond en hakt hem van agteren in zijne 
agterfte pooten op eene plaats, dat zulks hem buiten ftaat 
feit om Ce vlug ten of verder weder ftand te bieden. 
Men 
