DER. ZO OGENDE DIEREN. l§>l 
▼eel merkwaerdigs voorkoomt, dat ik niet voorbijgaan 
*nag, aan mijne leezeren mededeele. 
Het lijf van den Oliphant gelijkt een dikke logge klomp 
vleesch, op vier zwaare pijlaaren rustende; zijne geftal- 
te is zwaar en lomp op het aanzien; zijn rug is rond ge- 
welfd en zijn kop zit bijna onbeweeglijk aan het lighaam, 
zonder van buiten bijna enigen hals te vertoonen; hij 
heeft groote ooren en kleine oogen en zijn bek vertoont 
zig bijna niet, naardien hij door zijnen langen fnuit be- 
dekt is; uit zijnen bek fteeken twee groote ilagtanden 
uit; geen viervoetig dier heeft een maakzel dat daarnaar 
gelijkt. De Oliphant vertoont dan in zijne geftalte noch 
vlugheid, noch buigzaamheid, in zijn aanzien noch 
fchranderheid , noch behendigheid, en niets zou, op 
het eerftegezigt, doen vermoeden dat dit dier, boven al- 
le andere , met zulke uitmuntende vermogens begaafd is. 
Ondanks dit zwaar, log aanzien hebben zijne leden 
egter zoo veel kragt, dat die zwaare klomp zig gemak- 
lijk en fchielijk kan beweegen, dat hij zeer fnel kan gaan 
en loopen, dat hij gemaklijk kan gaan liggen en opftaan , 
fchoon hij , als hij oud geworden is, liever (taande flaapt 
en eindelijk zoo ftijf wordt, dat hij, eens gevallen zijn- 
de, niet meer kan opftaan, maar met katrollen opgeheïst 
en dus weder op zijne pooten gezet moet worden. 
Wanneer men de geftalte van den Oliphant befchouwt, 
zou men denken dat zijne voovfte pooten langer zijn dan 
zijne agterfte; dit is egter zoo niet; want de agterfte 
pooten zijn indedaad wat langer dan de voorde, doch 
©eer door de holligheid van den buik bedekt; ook is de; 
L 5 knie 
