DER ZOOGENDE DIEREN. I£9 
een der verwonder! ijkfte werktuigen , met welke de Na- 
tuur enig leevend fchepzel befchonken heeft. Het begin 
van deezen neus dient met een tot bovenlip , waaronder 
zig de onderlip bevindt, die puntig en zoo klein, is dat 
men zijnen bek niet kan zieD , tenzij men onder zijnen 
neus of fnuit ziet. Deeze Tromp is zeer lang, zoo dat 
hij daarmede op den grond kan reiken, zonder zijnen 
nek veel te krommen; hij is boven aan den kop veel dik- 
ker dan onder aan het eind en loopt hoe langer hoe dun- 
ner; boven op is hij metgroefjens in de breedte en voorts 
bolrond, van onderen is hij plat en hij heeft overlangs 
twee reijen van kleine verhevenheden, die naar de poo- 
ten van rupfen gelijken. De Tromp is eene lange pijp 
of buis, die door een middenfehot van binnen in twee 
buizen verdeeld is, welke met de twee neusgaten ge- 
meenfehap hebben; boven in die buizen aan den kop is 
eene klep, waardoor zij gefloten worden, zoo dat het wa- 
ter, wanneer de Oliphant hetzelve, door het infnuiven 
van de lugt, in den tromp heeft opgehaald, niet in den 
eigenlijken neus , of het werktuig van den reuk kan koo- 
men. Aan het eind van die buizen , en dus aan het on- 
dereind van den Tromp , koomen de neusgaten uit ; dee- 
ze neusgaten ftaan in eene holte, die met eenen rand 
omringd is; deeze rand is van onderen dikker dan aan da 
zijden en het bovenfte gedeelte fteekt als een lid van een 
vinger uit; de rand en vinger kunnen door het dier op 
alle mogelijke wijzen bewoogen worden. 
De Oliphant kan deezen Tromp met groote kragt en 
fnelheid naar alle kanten buigen en krommen, naar bo- 
ven. 
