ïfo NATUURLIJKE HISTORIE 
ven, naar onderen en ter wederzijde; hij kan denzelven 
tot de langte van drie dien uitrekken en dan weder tot 
eene el inkrimpen; hij kan denzelven oprollen, heteind 
in zijnen bek brengen, op zijnen rug leggen, zonder 
dat alle deeze beweegingen hem hinderen zijnen adem 
door denzelven te haaien; hij kan, wanneer hij het eind 
in het water (leekt, en dan de lugt inhaalt, het water in 
zijnen fnuit opzuigen en het daarin houden, tot dat hij 
hetzelve, door het weder uitblaazen van zijnen adem, 
met groote kragt weder uitfpuit en men zegt dat hij dus 
wel twee emmeren waters in zijnen fnuit kan bergen en 
wegwerpen. Hij omvat met eene onbegrijplijke fterktc 
met zijnen fnuit alles w'at hij wil en draagt het dus , of 
fmijt het met kragt van zig. Met den rand en den vin- 
ger, die onder aan zijnen Tromp is, vat hij alles op ais 
met eene hand, zelfs het kleinfte graankorreltjen, het 
minde drohalmtjen; ik heb hem daarmede een duivertjen 
van eencn gladden planken vloer zien raapen, waartoe 
een fijn gevoel vereischt wordt, met welk ook indedaad 
deezs Tromp begaafd is; hij doet met denzelven dingen 
die groote juistheid en behendigheid vereisfehen. Wil 
hij een lighaam opKgten, dat te groot is om door zijnen 
fnuit omvat te worden en te effen dan dat hij het met zij- 
nen vinger grijpen kan, zet hij 'er de randen van het 
eind van zijnen Tromp op en trekt dan de lugt met zoo 
groote kragt in, dat hij een zeer zwaar lighaam kan op- 
ligten, dat dan aan het eind van zijnen Tromp hangt; 
dit doet hij op dezelfde wijze als de jongens die een rond 
ftukjen nat leder, waaraan in het middenpunt een koord- 
* ' jen 
