IÖ2 
NATUURLIJKE HISTORIE 
zig te verweeren en om kragt te oefenen; bij fommige 
Oliphanten worden zij zoo lang, dat zij zeven of agt 
voeten , of anderhalf maal de lengte van eenen mensch 
haaien en zoo zwaar dat zij wel honderd en vijftig pon- 
den weegen ; ja men heeft 'er gezien die honderd en zes- 
tig ponden zwaar waren; dit is egter op verre na zooniet 
met alle Oliphanten ; want de meefte hebben flegts kleine 
flagtanden. De zwaarte deezer flagtanden hi, deren de 
oude Oliphanten als zij flaapen; want, naardien zij 
flaande flaapen, en de tanden vooruitfteeken en niet, ge- 
lijk de horens der viervoetige dieren, regt op hun 
hoofd liaan , doen zij hun den kop voorover hellen 
door hun gewigt; het is daarom dat men gezien heeft dat 
een tamme Oliphant gaten in den muur van zijnen ftal ge- 
floten hadt, waarin hij des nagts, als hij gong flaapen 
de punten zijner flagtanden ftak om die te Iaaten rusten i 
het is waarfchijnlijk dat die, welke in het wild leeven * 
dezelve op eenen boom of Heen Iaaten fleunen. De wijf- 
jens hebben deeze flagtanden zoo wel als de mannetjens 
maar die van dc wijfjens zijn de helft kleiner. Zijne ton^ 
is omtrent als die van eenen os. ° 
De Ooren van den Oliphant zijn zeer groot en ftaan 
als twee lappen, plat tegens den kop aan; zij handen ge’ 
woonlijk neder; maar hij kan dezelve beweegen en op- 
ligten en tegens zijn hoofd doen klappen ; hij bedient ’er 
zig van als van een waaier. 
De ftaert van den Oliphant is kort; hij heeft flegts 
Éweeen eenen balven of drie voeten lengte; hij is dun, 
aan het eind puntig en W et een bosjen haair bezet, dat 
eer 
