DER ZOOGENDE DIEREN. Ifjg 
eer naar draaden van hoorn dan naar haair gelijkt; het ia 
zwart en blinkende, van de dikte van grof ijzerdraad 
en, fchoon hetveêrkragt heeft en buigzaam is, kan men 
het met de handen niet aan ftukken trekken ; de ftaert is 
ook in zijne lengte met borftels bezet , harder en dikker 
dan die van het zwijn; daar zijn ook van die borftels op 
het binnenst gedeelte van den tromp en aan de oogled: n, 
daar zij fomüjJs meer dan een voet lang zijn; deeze 
haairtjens aan de oogleden hebben ook weinige andere 
dieren; zijn vel is glad en kaal; alleenlijk ziet men hier 
en daar enkele borftels ftaan; zijne huid gelijkt vrijwel 
naar den bast van eenen ouden eikenboom ; zij dient vog- 
tig gehouden te worden, naardien zij anders affchüfert, 
waarom de Indiaanen hunne Oliphanten met olie befmee- 
ren en dezelve zig in het water lkaten baaden; zijne huid 
is vrij gevoelig op die plaatfen daar zij niet vereelt Is; 
ook kunnen hem de vliegen met hun fteeken zeer hinde- 
ren ; hij gebruikt veele konstgreepen om zig van dezelve 
te ontflaan; hü trekt zijne huid in rimpels te zaaroen om 
hen te verpletteren, Haat hen met zijnen ftaert, met zij- 
ne ooren en met zijnen tromp dood ; hij neemt takken vaa 
hoornen, bosjens bladeren of ftro met zijnen tromp en 
verjaagt hen daarmede, en, zqq hij dit niet bij de hand 
heeft, neemt hij zand met zijnen fnuit op en ftrooit het 
op de plaatfen daar hij hen voelt ; dit doet hij vooral als 
hij nat is, als wanneer het zand aan zijne huid blijft klee- 
ven en hen dus voor die lastige infekten behoedt. 
De Olipbant heeft wee prammen, welke op de borst 
tusfehen de voorfte pooten geplaatst zijn en zeer kleine 
tepeltjens hebben. Het 
