164 NATUURLIJKE HISTORIE 
Het wijfjen van den Oliphant is dikker en vleefchiger 
dan het mannetjen; het heeft de ooren kleiner, het lijf 
voller, den kop dikker en de leden meer gevuld en ron- 
der. 
De Oliphant heeft eene harde ftem, die egter niets 
verfchriklijks heeft, tenzij hij uit boosheid brult; men 
kan dezelve wel een uur verre hooren. Zoo het waar 
zij hetgeen men vertelt , zouden deeze dieren hunne ftem 
op allerhande wijzen weeten te buigen; want men zegt 
dat de opzigter van de Oliphanten van den Keizer van 
China die dieren, tot vermaak van den Rusfifchen Afge- 
zant aldaar, deedt brullen als de leeuwen en tijgers, 
deedt Ioeijen als osfen, deedt briesfchen als paerden, 
zelfs het gezang der vogelen deedt nabootfen; ja hij kon 
hen het geklank der trompetten doen namaaken. 
De grootte van de 01 iphan ten verfchilt zeer veel ; zij , dio 
jong gevangen en in flavernij opgevoed worden , worden 
nooit zoo groot als die, welke vrij in de bosfchen naar 
hunnen aart ieeven ; ook zijn de Oliphanten , die in enige 
landen van Indie vallen, grooter dan die, welke in an- 
dere landen gevonden worden ; de grootte van eenen dier 
grootfte Oliphanten is van veertien of vijftien voeten 
hoogte, dat is bijna drie maaien de hoogte van eenen 
mensch; wanneer men zig daarbij eene zwaarte van lig- 
haam verbeeldt, evenredig aan zulk eene grootte, naar 
de geftalie van het dier, dan maakt zulks een ontzagche- 
lijk gevaarte uit; ook moet een groote Oliphant zwaarer 
zijn dan vijftig volwasfen menfchen. Men heeft eens 
eenen jongen- Oliphant, twintig jaaren oud zijnde, ge- 
woo- 
