DER ZOOGENDE D IEREN* 165 
Wogen en hij haalde volkoomen zeven duizend ponden; 
het is egter waarfchijnlijk dat een groote volwasfen 0!i- 
phant wel agt duizend ponden, dat is zoo veel als agc 
vette osfcn, zal weegen. 
De gewoone kleur van den Oliphant is zwartachtig 
of donker aschgraauw over het geheel lijf, fchoon uien 
ook witte, of liever vleeschkleurige, en rosfe vindt, van 
welke verfcheidenheden ik ftraks zal fpreeken, 
De Oliphant is geen vleescheetend dier; hij eet nooit 
vleesch of visch; waarom het ook niet waar is hetgeen 
wel eens gezegd is dat de Oliphant de lijken van de gee- 
ne welke hij gedood heeft, zoude opeeten ; hij leeft en- 
kel van gewasfen , namelijk van wortelen , van kruiden , 
van bladeren en dun hout; hij eet ook vrugten en graa- 
nen ; men kan begrijpen dat zulk een groot dier eene groo- 
te hoeveelheid van zulk voedzel tot zijn onderhoud no- 
dig heeft; waarom zij ook, als zij op bezaaide landen 
koomen , in korten tijd zeer groote fchade kunnen aanreg- 
ten en te meer , omdat zij met hunne groote breede poo- 
ten tien maaien meer verpletteren dan zij opeeten; zi| 
eeten omtrent honderd en vijftig ponden gras ’s daags. 1 
Men zegt dat , als een dier dieren eene plaats gevonden 
heeft, daar rijklijk te eeten is, hij de andere roept om 
met hem daarin te dcelen ; de bewooners van de landen, 
daar Oliphanten gevonden worden , zijn daarsntegens 
geenzints op zulke bezoekers ge(leld,die in een uur tijds 
een geheel bezaaid veld bederven kunnen, waarom zij, 
om hen afceweeren, rondom hunne graan- en rijstlanden 
cn om hunne wooningen zwaar geluid ma aken , zoo met 
M trom- 
