DER ZOOGENDE DIE RïS. 173 
gedraagen , die dezelve met haaren tromp omvatten ; 
Dus trekken zij voort als zij enig gevaar te vree. -.en heb- 
ben: koomen zij aan eene rivier die diep is, dan zwem- 
men die oude ook de eeifte over en fchijnen den grond 
van den overkant te peilen ; vinden zij alles goed, dan 
geeven zij een fein door een geluid met hunnen tromp 
te maaken ; de troep begeeft zig in de rivier en zij zwem- 
men alle agter elkanderen over , terwijl zij de jongen 
over helpen door hen te ondcrfleunen en aan elkanderen 
overtereiken. 
Diep in de bosfcben en wildernisfen gebruiken zij 
zoo veele voorzorgen niet; daar zin ’er egter die fom* 
tijds wat van den troep afdwaalen of agter blijven en dee- 
zen zijn het, welke de jagers gemeenlijk aantasten; want 
eene geheele bende aancevallen is zeer gevaarlijk. Be- 
halven deeze vindt men, van tijd lot tijd, Oliphanten, die 
alleen en verre van de andere omdwaalen en nooit on- 
der eene» troep toegelaaten worden, even als of zij uit 
alle gezelfchap gebannen waren, Deeze verbannene zijn 
altoos mannetjens en zeer boosaartig; zij tasten dikwijls 
de menfchcn aan en dooden hen en, fchoon een troep, 
ais zij eenen mensch zien, zagtjens zal afdeinzen, wagt 
zoo een hem af en valt hem dikwijls woedend aan. Voor 
het overige zullen de Oliphanten, als zij eenen mensch 
ontmoeten, hem geen leed doen, als hij hen gerust laat 
gaan zonder hen te moeijen; naardien zij egter ligt vet» 
ftcoid worden, is het best hunne ontmoeting te vermij- 
den; men zegt dat zij, als zij eens door iemand aange» 
M 5 tast 
