174 NATUURLIJKE HISTORIE 
tast of gekwetst zijn, zulks nooit vergeeten, maar het 
bij alle gelegenheden zoeken te wreeken. 
De Oliphanten onthouden zig meest aan de oevers van 
rivieren, in diepe valeijen, of in befchaduwde bosfchen 
en op vogtige gronden; zij kunnen het water niet ont- 
beeren en gaan verfcheiden uuren daags tot hunnen buik 
toe in de rivier ftaan of befproeijen hun lijf met water 
door middel tvan hunnen tromp; als ztj drinken, zullen 
_ zij het water eerst roeren tot dat het drabbig wordt, het 
zij dat hun inftindt of de ingeeving der Natuur hen aan- 
drijve om dit te doen, opdat de infekten of andere water* 
diertjens die ’er in mogten wezen eerstweggedreven wor- 
den , het zij die flijk hunne maag dienftig zij om te teeren, 
gelijk men ziet dat de vogelen zand en fteentjens pikken. 
Ten tijd dat zij paaren begeeft zig het mannetjen met 
het wijfjen afgezonderd in de bosfchen, daar zij zig bui- 
ten het oog van men fc hen en zelfs van hunne gelijke ont- 
houden. 
De Oliphanten worden op verfchillende wijzen ge- 
jaagd. De Negers, Hottentotten en andere arme volke- 
ren dooden den Oliphant om zijn vleesch te eeten en zij- 
ne flagtanden te verkoopen; dit doen zij op verfchillende 
wijzen naar de middelen die in hunne magt zijn. De 
Hottentotten graaven op de paden , langs welke zij wee- 
ten dat de Oliphanten naar de rivier gaan, kuilen, die 
zij met takken en groen bedekken, waar in die dieren 
dan onvoorziens ftorten, op dezelfde wijze als wij van 
de Rhinocerosfsn verhaald hebben en waarin zij die dan 
ver- 
