DER ZOOGENDE DIEREN. lf?£ 
tijd tot tijd eene groote Oliphanten -jagt gehouden , wel- 
ke wij ftraks omftandig befchrijven zullen. 
In andere landen vangt men hen in groote hokken, die 
men in de bosfchen maakt en waarin men tamme wijfjens 
zet, om hen te lokken. Is ’er een mannetjen ingegaan , dan 
fluit een man , die bedekt in eenen boom zit , door middel 
van eenen flagboom , het hok toe ; maar mislukt dit en breekt 
hij ’er uit, dan doodt hy alle menfchen die hij krijgen kan 
en men verzekert dat een Oliphant, die eens dus in de 
knel geweest is, altoos wantrouwend blijft, ja dat zij 
zelfs, als de grond hun verdagt voorkoomt, takken van 
boomen fcbeuren cn met dezelve den grond peilen of 
hij wel vast zij , alvorens ’er den voet optezetten. Blijft 
ondertusfchen de Oliphant in het hok, dan klimmen de In» 
diaanen op de muuren,of op het paalwerk, die het bin- 
nenvak, waarin hij rondloopt, omringen en werpen hem 
ftrikken en ketenen om zijnen tromp en pooten , waarmede 
zij hem zoodanig belemmeren, dat zij hem zonder gevaar 
naderen kunnen ; naderhand leiden zij hem weg tusfehen 
twee andere tamme Oliphanten , die zij medegebvagt heb- 
ben om hem voortegaan en te dwingen, als hij weêrfpan- 
nig is. 
In het Koningrijk Siatn wordt de Oliphanten -jagt zoo 
wel als op het eiland Ceylon in het groot verrigt , by 
welke de Keizer gewoonlijk tegenswoordig is; naardien 
die groote jagt in die landen bijna op dezelfde wijze ge- 
schiedt , zal ik hier in het algemeen befchrijven hoe die 
gewoonlijk toegaat. 
Men maakt in het diepst 'van de wildernis fen een fta- 
N ket- 
