DER ZOOGENDE EIEREN. 183 
kring maakt men nog eenen anderen , uit Oliphanten be- 
ftaande , die ten oorlog zijn afgerigt, welke degeene, die 
door die keten van menfcb en zouden willen ontfnappen, 
keeren moeten Deeze kringen worden langzaamerhand 
kleiner gemaakt , doordien het volk al digter en digter 
bij elkanderen fluit, waardoor zij de Oliphanten, die, al 
dat gedruis rondom zich hoorende, altoos in het midden 
blijven en niet durven ontvlugten, dwingen om langzaa- 
merhand tusfchen de zijden van dat ftaketzel , als ineene 
fuik, integaan , waarin men hen dan gemaklijk bcfloten kan 
houden; die, welke te oud of gebrekkig zijn , laat men 
ontfnappen, maar de andere drijft men eindelijk in eene 
andere afdeeling, die door een ftaketzel, dat dwars tegens 
de twee beenen van de andere ftuit, gevormd wordt (ge- 
lijk die binnenfte afdeeling niet kwalijk ineen < ver- 
toond wordt.) In dit middenfchot zijn valdeuren, welke, 
wanneer zij ’er door zijn, nedergeiaaten worden door 
een’ flaaf, die onder enig groen daarbij verfcholen zit. 
Als de Oliphanten nu in die binnenfte ruimte gekoo- 
men zijn, moet men zijn best doen om- hen in den naaii- 
wen gang ( dien ik verbeeld door den voet van een «j) 
te drijven. Hiertoe gebruikt men allÈrleie kunstgreepen; 
men Iaat tamme Oliphanten, vooral wijfjens , den gang 
in wandelen, als om hun te toonen dat ’er geen kwaad 
bij is ; willen zij ’er egter niet in , dan trage men hen 
door fchreeuwen en jaagen , door hen met puntige ftaa- 
ken van agteren te prikken , ’er in te brengen. Wordt een 
Oliphant boos en vervolgt hij eenen Indiaan, dan fluipt 
deez6 door de paaien van het ftaketfel door, of loopt in 
N 2 den; 
