der zoogende diere-n. 187 
touwen balken vastmaakten en de einden eenen Oliphant 
toefmeeten; de Oliphant nam het eind in den bek.floeg 
het touw tweemaalen om zijnen tromp en fleepte dus 
de balken alleen , zonder iemand die hem beftierde , 
naar de plaats daar een fchip op ftapel ftondt en die men 
hem maar eenmaal getoond hadt, en fomtijds fleepte hij 
zulke groote balken weg, dat ’er twintig menfehen toe 
zouden vereïscht geworden hebben ; maar het verwonder- 
lijkfte van alle was dat hij, als hij andere balken in zij. 
nen weg vondt liggen, waartegens de zijne ftuiteden, 
zijnen voet ’er onder fchoof, en zijnen balk dus met het 
eind op den anderen ligtede, opdat hij ’er over zoude 
kunnen glijden. Dus zal dat vernuftig dier , zelfs in afwe- 
zigheid zijns meesters, de taak venigten, die hij bet ge- 
geeven heeft; ja men heeft twee Oliphanten met elkande- 
ren zien werken, die hun werk in gemeen fchap verrïgte- 
den. Een reiziger verhaalt dat hij twee Oiiphanten gezien 
heeft, die bezig waren vakken van eenen muur, op bevel 
van hunnen meester ,aftebreeken , die hun die taak getoond 
hadt en hun vrugten en arak hadt beloofd , als zij die vol- 
bragt zouden hebben. Zij vereenigden hunne poogingen 
en duuwden tegens den muur niet het dik eind van hunnen 
tromp, dien zij naar onderen omgebogen hadden en dien 
men met een ftukleder bekleed hadt, op dat hij niet afzoude 
gefebaafd worden; langzaamerhand maakten zij den muur los 
door herhaalde ftooten; eindelijk, toen zij zagen dat hij ge. 
noeg been cn weer wiegde, gaven zij beiden tegelijk eenen 
veel fterkeren floot, diehem deedt omvallen, terwijl zij tege- 
lijk beiden fchielijk agteruit deinsden , om niet door ’t vallen 
N 4 Y2n 
