I(?2 NATUURLIJKE HISTORIE 
.tot zijn veriland zal kooraen. Als hij niet in dien Haat 
is. zal de pijn zelve hem niet noopen leed te doen aan 
degeenen , die hem niet beledigd hebben. Een Oliphant 
was zwaar gewond in eenen veldflag en fcbreeuwde ijs- 
lijk : een foldaat, die, ondanks het waarfchuuwen van 
zijne makkers , niet badt kunnen vlugten , lag op zij- 
nen weg; de Oliphant, vreezende hem te vertrappen, 
nam hem met zijnen tromp op , plaatfte hem zagtjens 
ter zijde en vervolgde zijnen tred. 
Ik zal hier nog eenen trek ter nederilellen , welke 
de gevoeligheid en goedaartigheid van dat dier eer aan- 
doet. Te Laknaor in Oost-indie heerschte eene zwaare 
befmetlijke ziekte, die veele menfchen wegileepte. De 
voornaamfte toegang % T an het paleis van den Nabob of 
Vorst was met zieke en ilervende bedekt, die op den 
grond uitgeftrekt lagen wanneer de Nabob fchielijk moest 
uitrijden. De menfchen lagen zoo zeer in den weg dat 
men zou hebben moeten ophouden om hen wegteruimen; 
men hadt haast en, behalven dat, geeven die Indiaanfche 
Vorften zoo weinig om het leven van hunne onderdaanen 
over welke zij willekeuriglijk regeeren ,dat zij die moeite 
niet willen neenten. De Oliphant moest dan die men- 
fchen vertrappen , doch, zonder dat hem zulks belast wierdt, 
wist hij dezelve wegteruimen en zijne pooten met zoo- 
veel behoedzaamheid te zetten , dat niemand befchadigd 
wierdt. Een Afiatisch Vorst en zijne flaaven (roept de 
fchrijver uit, die dit verhaalt) konden doof zijn voor 
de (tem der natuur : zij deedt zig hooren in het hart van 
pen dier, en dat dier, dat meer waerdig was zijn hoofd 
om 
