DER ZOÖSENDE DIEREN. 
*93 
omhoog te heffen dan zij, gehoorzaamt aan deeze zoete 
ingeeving! 
In den laatften Franschen oorlog in Indie was een 
Oliphant door een kanonkogel gekwetst geworden ; zijn 
geleider bragt hem een paar reizen naar het gasthuis, daar 
hij zigop den grond uïtftrekte om gemaklijk verbonden te 
worden ; zeden gong hij dikwijls alleen naar het gast- 
huis ; de heelmeester deedt al wat nodig was om hem 
te geneezen, hij brandde zelfs de wond met een heet 
ijzer; de pijn deed hem wel klaagen ; maar nooit gaf hij 
anders dan tekenen van dankbaarheid aan den heelmees- 
ter, die, fchoon met wat pijn, zijne geneezing tragtte te 
bewerken. 
De Oliphant fchijnt het zelfs te merken als men den 
fpot met hem drijft , en het te onthouden om 'er bij gele- 
genheid zig over te wreeken. Dit heeft men gezien aan 
den Oliphant, die enigen tijd in de diergaarde desKonings 
van Frankrijk te Verfailles geweest is. Eenen man , die 
zig hieldt als of hij hem iets in den bek wilde werpen en 
hem dan bedroog, gaf bij eenen fiag met zijnen tromp, 
dat hij hem tegens den grond wierp en hem twee ribben 
brak, waarop hij hem trapte en hem nog een been braken, 
op zijne knieën gaande liggen, wilde hij hem zijne llag- 
tanden in het lijf fteeken, doch, tot zijn geluk, ftak hij 
mis en flegts in den grond. Daar was ook een fchiider, 
die hem wilde uittekenen in eene buitengewoone houding, 
namelijk met den tromp in de hoogte en den bek open ; 
de knegt van den febilder wierp hem , om hem telkens in 
die houding te brengen , vrugtsn in den bek, maar dikwijls 
deedt 
