DER. ZOOGENDE DIEREN. 195 
apen en den muur af, als de deuren te laag waren voor 
hem om 'er door te gaan: dus liep hij in de hokken der 
andere dieren , hetgeen hen zoo verfchrikte , dat zij aile de 
vlugt namen en zig in de afgelegenfte deelen van het 
park gingen verfchuilen. 
Zij, die de Oliphanten beft u uren , weeten hen alles 
te doen verrigten wat zij beveelen. Wil de mees? er dat 
zijn Oliphant iemand verfchrikt maakt, dan zegt hij het 
hem en het dier loopt op denzelven toe als of hij hem 
verfcbeuren wilde ; maar , dlgt bij hem gekoomen zijnde, 
blijft hij in eens ftaan zonder hem kwaad te doen. Wil 
de meester iemand eene poets fpeelen, dan fpreekt hij 
tot zijnen Oliphant, die water of flijk in zijnen tromp 
opneemt en het hem in ’t aangezigt werpt. De Groots 
Mogol heeft Oliphanten die hem voor beulen dienen 
om de roisdaadigers ter dood te brengen. Als hun ge- 
leider hun beveelt die ellendige fpoedig aftemaaken , ver- 
trappen zij hem in eenen oogenbük te morfelen, maar 
gelast hij daarentegens hun eenen langzaamen dood aan- 
tedoen , zulten zij hem het eene lid naar het andere 
aan ftukken breeken. 
De oude Romeinen fchepten vermaak om dit leer- 
zaam dier allerleie kunstjens te leeren ; zij leerden het 
op de maat van de muzijk dansfen; want de Oliphant 
beeft een goed gehoor en fchept vermaak in wellui- 
dende toonen, ja leert zelfs op zijn pas en op de maat 
enige toonen bij de muzijk, die hij hoort, te voegen. 
Zij leerden het ook op dekoord loopen, hetgeen ente- 
grijplijk is van zulk een groot dier, en een oud fchr ijver 
zegt 
