DEft 200GENDE PIEREN. 2H 
men op dezelve geoefend heeft, kon men hen met veel 
meer voordeel aanvallen, naardien zij zigtoen veel die- 
per in het land begaven. Wanneer zij dus in menigte te 
land waren, trok men met verfcheiden manfchappen naar 
hen toe, terwijl men hun den weg naar zee affneedt; 
men gong dan aan het dooden en men leide de dooden op 
elkanderen , waar agter men zig verfchool om de ande- 
re ook te vellen ; dus doodde men fomtijds drie of vier 
honderd in eene jagt; doch in die tijden waren ’er veel 
meer dan ’er thans gevonden worden , hetzij zij ver- 
minderd zijn , hetzij zij naar andere onbezogte ftreeken 
zijn verhuisd. Het is in het jaar 1704 gebeurd dat het 
volk van een Engelsch fchip bij het eiland C'tery genaamd 
eene ontzagebelijke menigte Walrusfen bij elkanderen 
vondt liggen; daar waren 'er meer dan duizend; zij dood- 
den' ’er maar vijftien van, maar zij vonden zoo veele tan- 
den van zulke dieren liggen, dat zij eene geheele ton vol op- 
raapten ; naderhand doodden zij nog honderd van die dieren , 
van welke zij flegts de tanden medenamen; twee jaaren daar- 
na doodden andere Engelfchen in zes uuren tijds zeven 
of agt honderd en nog twee jaaren laater meer dan ne- 
gen honderd in den tijd van zeven uuren; in het jaar 1710 
doodden zij agt honderd binnen enige dagen , terwijl 
een enkel man veertig walrusfen met eene lans doodde. 
Als men de Walrusfen gedood heeft, fleept men de- 
zelve op eene febors ijs, of op het ilrand; daar wordea 
zij gevild en hun fpek wordt aan ftukjens gefneden en 
dus in vaten gedaan : In voorige jaaren vong men die die- 
ren enkel cm hunne fraaie tauden , maar thans kookt men 
traan 
