2.2$ NATUURLIJKE historie 
De (lam van den Zee leeuw verfcbilt bij de mannet- 
jens en wijfjens en bij de jonge en oude, die men gemak- 
lijk op het gehoor onderfcheiden kan; de mannetjens bul- 
ken als de ftieren; de wijfjens blaaten als de kalveren; en 
de jonge als de fchaapen , zoo dat men , als men hen 
van verre h'oort fchrecuwen, zou meenen eene kudde 
koeijen en fchaapen te hooren , die op het land weidden, 
terwijl het Zee-leeuwen zijn, die op het ftrand zitten en 
den zeeman, die door de mist of donkerheid fomtijds het 
land niet zien kan , waarfchuuwt dat hij zig nabij hetzelve 
bevindt. 
De Zee-leeuwen kruipen ook, gelijk de Zee-beeren, 
over den grond met hunne voorde pooten of vinnen, ter- 
wijl zij de ngterfte naflcepen; maar zij zijn veel logger; 
egter kunnen zij op de rotfen klimmen, al zijn die vrij 
hoog. Daar zijn ’er die zoo lui zijn , dat zij den geheelen 
dag op eenen Heen blijven zitten flaapen en fnorken ; deeze 
zijn waaifchijnlijk de oude; de jonge zijn ook zoo leven- 
dig niet als de Zee-beeren; zij flaapen veel in de zon op 
het flrand, maar op het tninfte gerugt worden zij wakker 
en vlugten naar zee ; als de jongen moede zijn van te 
zwemmen , gaan zij op den rug van de moeder zitten ; maar 
de vader wil hen daar niet lang mot rust laaten en werpt 
hen ’er af, als of hij wilde dat zij zig in het zwemmen 
zouden oefenen. Zij zwemmen alle zeer fnel en vlug en 
kunnen zeer lang onder water blijven. 
De Zee-leeuwen leeven met groote troepen bij elkan- 
deren , die egter zoo talrijk niet zijn als bij de Zee- 
beeren ; men ziet hen dikwijls met deeze dieren op het- 
zelfde 
