BES ZOOGENDE DIEREN. a<j$i 
zelfde ftrand zitten. Zij zijn ook bij gezinnen verdeeld, 
die elk uit een mannetjen met wijfjens en jongen be- 
ftaan ; de mannetjens hebben tien of twaalf wijfjens, 
fchoon men ’er egter ziet , die 'er veel minder , en 
fomtijds maar een of twee hebben; zij blijven altoos bij 
elkanderen , hetzij zij in zee zwemmen , hetzij zij op 
het land zitten. 
Schoon de Zee-I eeuwen veel grooter en fterker zijti 
dan de Zee- beeren, zijn zij egter op verre na zoo moe- 
dig niet; men kan hen fchieüjk opdevlugt drijven; want 
zij wagten den mensch niet af, maar begèeven zig, zoo 
dra zij iemand zien of hooren , in het water ; als men 
hen aantast en flaat, vlugten zij al kermende weg en ver- 
weeren zig niet ; nooit zullen zij ook de menfchen 
aanvallen; het is dan niet gevaarlijk zig te begeeven 
daar die dieren zijn, want zij vlugten, of houden zigftil ; 
daar zou egter gevaar in kunnen zijn, als men zig tusfchen 
enige troepen en de zee in begaf; want zoo het gebeurds 
dat zij door iets bevreesd gemaakt wierden , zouden zij in 
200 groote menigte en zoo driftig de vlugt naar zee nee- 
men , dat zij zoo iemand omverre zouden loopen. Als zij 
zwaar gewond zijn, of zig in den uiterften nood bevin- 
den, worden zij egter woedend en vegten ook wel onder 
elkanderen om hunne wijfjens, en hij die bet wint, teemt 
dezelve naar zig; zij vegten ook om de plaats te behou- 
den, die zij ingenoomen hebben, want elk mannetjen zei 
zig op eenen grooten fteen, daar hij zig gewoonijk op' 
onthoudt. De wijfjens vegten niet, maar als haare ih'an- 
petjens in den flag z jjn, koomen zij alie met de jon- 
Q gcr» 
