S32 NATUURLIJKE HISTORIE 
het zig zoo fpoedig mogelijk naar land begeeft, daar zij 
het verder met pijlen afmaaken, of afwagten tot het van 
de eerfle wond fterft. Vinden die lieden den Zee - leeuw 
op het flrand , dan fteeken zij hem , zoo zij digt ge- 
noeg bij bem koomen kunnen , een mes in de borst ; 
dit mes is aan een lang leder vast, van het vel van Zee* 
honden gemaakt , en het leder is aan eene paal vastge- 
maakt; als zij geflooken hebben, loopen zij weg en fchie- 
ten van verre met pijlen en werpen met mesfen, om hem 
meer en meer wonden toetebrengen ; als hij' zijne krag- 
ten verloren heeft, maakt men hem verder met Hokken 
af; ook werpen zij hun fomtijds {frikken om de pootenen 
vangen hen levendig. 
Het dooden van eenen Zee - leeuw is bij die volkeren 
zulk eene roemrugtige daad, dat degeen, die de meefte af- 
gemaakt heeft, voor een held gehouden wordt; om deeze 
reden leggen veele van hun zig op deeze jagt toe, min- 
der om het vleesch van het dier dan om eer te behaalen. 
Deeze dieren geeveu eenen Herken reuk van zig, die zig 
verre verfpreidt ; het vleesch van de oude is , zegt men, 
bijna zwart en flegt van fmaak ; men zegt egter dat het 
vleesch van de agterfle vinnen goed is om te eeten ; het 
vleesch van de jonge is witter en eetbaar, maar laf en 
niet fmaaklijk ; hun vet gelijkt naar dat der Zee - beeren en 
is niet goed om te eeten ; het vet van de jonge is , zegt 
men, egter te nuttigen. De baard -borfiels zijn goed om 
vaor tand-pennetjens te gebruiken. 
m 
