a 3^ NATUURLIJKE HISTORIE 
DE ZEE- HOND, DE GE ME ENE ROBBE. 
(PI. VI. Fig. 6. het wijfjen.) 
Deeze Robbe wordt ook wel het Zee -kalf en de Zee -welf 
geheten, doch wijl die naamen ook aan andere Robben 
gegeeven zijn, is het beter zig bij dien van Zee-hond 
te houden. Zij wordt ook fomtijds met den naam van de 
gemeene Robbe aangeduid, omdat zij de gemeende van alle 
de foorten van Rebben is. 
Deeze Robbe heeft eenen ronden kop, gelijk demensch, 
eenen breed en bek, groote oogen; haare ooren zijn bijna 
Uitwendig niet zigtbaar; zij heeft knevels, of baard-bor- 
fleis aan den bek, tanden, die zoo fcherp zijn als die van 
eenen wolf, dat misfehien de reden is waarom men het 
dier fomtijds de Zee -wolf noemt, tenware het gefebiedde 
omdat het een roofdier is , of een dier dat van de andere 
dieren leeft; haare tong is aan de punt in twee gefplee- 
ten, of als uitgerand; zij heeft eenen vrij langen hals, 
naar evenredigheid van de algemeene gedaante van deeze 
foorten van dieren. Zij heeft vier en dertig tanden, name- 
lijk zes fnijdtanden , twee hondstanden en tien kiezen in ’t 
bovenst kaakbeen ; en vier fnijdtanden, twee hondstanden 
en tien kiezen in het onderst. 
De voorde pooten van deeze Robbe koomen ook niet 
pit het lijf, maar verwonen van buiten Ilegts twee han- 
den , pf foorten van vinnen, met vijf vingeren, die elk 
puftn nagel hebben, waardoor men hen ook alleen onder- 
fchei* 
