DER ZOOGENDE DIEREN. <243 
-wanden maaken zij fchoon , fprsidcn die zeer dun uit 
en fpannen die voor hunne ven (Iers , in plaats van glas, 
dat die volkeren niet kunnen bekoomen , naardien zij 
geene glas-blazerijen hebben en zeer arm zijn; de blaas 
gebruiken zij als eene flesch, om hunne olie in te bewaa- 
ren;van de beenderen maaken zij allerhanden foorten van 
•werktuigen , zoo voor hunne huishouding als voor de 
jagt; het vleesch laaten zij droogen om het te eeten op 
die tijden dat zij noch jaagen, noch visfehen kunnen; zij 
drinken zelfs de traan : Hieruit kan men oordeelen dat 
dit dier voor die arme volkeren van het grootfte nut is. 
Doch het zijn niet alleen de Groenlanders die ’t vleesch van 
deeze dieren eeten ; daar zijn Europeaanen die het met fmaak 
nuttigen : men heeft zelfs befchreven dat dit vleesch oud- 
tijds in Engeland onder fatfoenlijke lieden geene onge- 
woone fpijs was , en nog heden worden deeze Robben op 
de eilanden van Schotland ingezouten en als varkens- 
vleesch gegeeten. Die door onze Robben-flagers gevan- 
gen worden , worden door hen alleen gezogt om de traan; 
doch ook de huid wordt alhier gebezigd; men gebruikt 
haar , namelijk , om de reis-kisten en koffers te overtrek- 
ken, en doet zulks op die wijze, dat de zijde, waarop 
het hair nog zit , naar buiten koornt. 
DE GEKAPTE ROBBE, DE KLAPMUTS. 
Het is niet oneigen dat men deeze Robbe de Khpmuts 
of gekapte Robbe genoemd heeft , want zij heeft aan haa- 
ren kop een vel als een kap, dat zij over haaren kop kan 
trekken tot aan de oogen, dm die, bij ffortn, te befchut- 
ten 
