DER ZOOGENDE DIEREN. 
van eene levenswijs , die hun niet natuurlijk eigen was, 
ook zeer veranderd zijn. Enindedaad als men eenen groo- 
ten Bulhond, of Drijfbrak met een juffers fchoothond- 
jen, met een Leeuwtjen , of Spanjoletjen vergelijkt ; kart 
men bezwaarlijk gelooven dat deeze, op het uiterlijke zod 
verfchillende dieren tot eenzelfde geflagt behooren * 
fchoon het cgter uit de befchouwing van de inwendige 
deelen dier dieren, uit hunne gelijkheid van aart, uit 
hunnen omgang en neiging , of trek tot elkanderen , zeer 
zeeker blijkt dat zij tot een geflagt behooren. 
De Honden, die wij dagelijks zien, zijn dan geene 
Honden zoo als die uit de hand van den Schepper 
gekoomen zijn, zoo als die in den wilden natuur-ftaat 
Zijn ; het zijn , om zoo te fpreeken , door konst van 
den mensch veranderde dieren. Om dan te weeten hoe- 
danig een natuurlijk wilde Hond ’er uit ziet, moet men 
die in de bosfchen, in het wild, opzoekem 
Doch in het wild zal men tweeërleie Honden ont- 
moeten kunnen; men zou daar Honden kunnen aantref- 
fen , welker geflagt altijd wild geweest was , zonder 
ooit onder de handen van den mensch geweest te zijrt 
en eeze zouden regt wilde Honden wezen; deeze zou- 
ons Honden aanbieden gelijk zij waarlijk van oor- 
fprong zijn. Maar men zou in het wild ook Honden vin- 
den kunnen , welker geflagt voorheen tam geweest is t 
maar uie afftammen van Honden, die weggeloopen zijd 
en in het wild zijn gaan Ieeven. Schoon nu dit laatfte ras 
nog maar voor eenen tijd Wild geweest is, of tot den ftaaê 
Van wildheid is wedergekeerd , zoo is het doch allerwaar- 
^ * fehijfi» 
