258 NATUURLIJKE HISTORIE 
fpelletjens van gemaakt , welk alles men gelegenheid gei 
noeg heeft om dagelijks te zien en optemerken. 
Doch men vindt niet dagelijks zulke Honden als waar- 
van een zeker febrijver gewag maakt, en dien hij zegt 
zelf gezien te hebben. Een kind hadt opgemerkt dat 
deeze hond enige gefchiktheid hadt om woorden te lee- 
rep uitfpreeken; het hadt hem een geluid hooren gee- 
ven, dat naar Iloogduitfche woorden geleek, en kreeg 
daarop in zijn hoofd om den Hond te leeren praaten ; hij 
leide zig daar zorgvuldig op toe en bragt het, in enige 
jaaren, zoo ver, dat de Hond omtrent dertig woorden kon 
uitfpreeken , waaronder enige Franfche, als thé, caffé, 
chocolat, asfemblée; zijn meefter moest hem de woorden 
eerst voorzeggen en dan herhaalde hij die als met moeite 
en gedwongen. 
Men heeft ook wel eens een kwaad gebruik gemaakt 
van deeze leerzaamheid der Honden. Ik heb ergens gelee» 
zen dat iemand, te Londen op ftraat wandelende, ’er een 
fraaie Hond bij hem kwam, die kwispelftaertte en hem 
vriendfchap bewees ; hij ftreelde het dier, dat met zijne 
voorfte pooten tegens zijne knieën op gong (laan ; doch 
zoo dra de Hond zijne kans fchoon zag, vatte hij de ket- 
ting van zijn horologie, rukte het uit zijn’ zak en begaf 
zig op den loop, waarop hij zeekerlijk door gaauwdie- 
ven was afgerigt.Ëen andere Hond i n diezelfde ftadkwam 
dagelijks in een comptoir, of bank, daar veel geld gehan- 
deld wierdt; in het eerst bewees men het dier vriend- 
fchap; maar men bemerkte eindelijk dat hij dagelijks een 
(luk 
