S5ö NATUURLIJKE historié 
fthap en blijdfchap verwellekoomt , dien hij dankbaar ij 
voor genoten wetdaaden, terwijl hij zig niet Iaat affchrikken 
door flegte behandeling, maar die terftond vergeet, en 
met onderwerping aan de voeten van zijnen meefter kruipt, 
om vergiffenis aftefmeeken , ja de hand likt, die hem ge- 
flagen heeft. In koit, de Hond bezit zoo veele goede 
hoedanigheden , dat hij met recht altoos als de grootfte 
vriend van den mensch onder de dieren is aangemerkt en 
voor het zinnebeeld der getrouwheid gehouden is. 
Deeze hoedanigheden maaken dan ook dit dier tot den 
getrouwften medgezel van den menfeh. De Vorft , zoo 
wel als de bedelaar, vindt zijn vermaak in Honden bij zig 
te hebben ; zij leeren zig ook naar hunnen meefter fchik- 
ken en neemen het gedrag aan van degeene , met welke zij 
verkeeren; zij worden of boosaartig, of lomp , of befchei- 
den en vriendlijk, naar maate hun meefter hun een voor- 
beeld geeft ; zij volgen zelfs den flenter van het huis , 
waarin zij woonen; zij zullen dagelijks op hetzelfde uur 
naar de plaats gaan daar eeten klaar gemaakt wordt en daar 
wagten tot hun iets wordt toegeworpen ; ik heb eenen 
Hond gezien, die alle middagen ten twee uitren naar een 
ordinaris gong en op zijn agterfte gong opzitten , tot hij 
wat te eeten kreeg. De Hond weet zeerwel de vreemde- 
lingen van de vrienden zijns meefters te onderfcheiden ; 
deeze laat hij met rust, terwijl hij de vreemdelingen aan- 
tast; hij past op de kinderen van het huis en zal die be- 
fchermen en bij hen blijven; hij bewaakt de wooning en 
zal , des nagts , wanneer 'er dieven koomen , de huisgenoo- 
ten wakker maaken. 
Een 
