NATUURLIJ RE HISTORIE 
Coxoti genaamd, met zijn fchip te Otabeite , een eiland 
in de Zuid- zee; daar aan wal gegaan zijnde, was’ereen 
Engeifche Hond , die het jaar te vooren door eenen 
anderen Engetfchen Kapitein, Bligh genaamd, daar was 
agtergelaaten :■ deeze onderfcheidde terftond de Engel- 
fchen midden onder de menigte inwooners van dat ei- 
land en kwam al huppelende naar hen toe, hun zijne blijet- 
fchap betoonende, even of hij hen bende, 
De Honden hebben een goed geheugen ; wanneer men 
hun meer brood of vleescb geeft dan zij opkunnen eeten, 
zullen zij hetgeen zij niet nuttigen kunnen gaan begraa- 
fen , en weeten het , als zij honger hebben en niets 
krijgen , naderhand wedertevinden. 
Het is onbegrijplijk hoe fterk het geheugen van Hon- 
den is om plaatfen wedertevinden , daar zij maar eens 
geweest zijn, en om van zeer verre den weg naar huis 
wedertevinden ; ieder zal daarvan wel voorbeelden gezien 
hebben; doch alle zijn zij niet zoo fterk als die welke 
ik nu zal verhaalen. Een man, te Leyden woonachtig, 
was naar Braband gereisd en badt zijnen hond medege- 
noomen ; na enigen tijd koomt de hond alleen zonder 
zijnen msefter t’huisjde huisgenooten van den manver- 
febrikten en vreesden dat hij zoude verongelukt zijn, tot 
dat naderhand de man zelf t’huis kwam en verhaalde dat 
hij zijnen Hond in Brabant! was kwijt geraakt. Men is 
nooit te Weeten gekoomen hoe die Hond de rivieren is 
overgekoomen , vooral die aan den Moerdijk , daar zij 
te breed is voor eenen Hond om overtezwemmen. Het 
ander voorbeeld is nog aanmerkenswaerdiger. Een Gel- 
derseh Heer was uit Gelderland naar Hellevoetfluis ge- 
