DER ZOOGEKDE DIEREN. 2.<% 
daar het klavier ftondt , tegens hetzelve gong blaffen, 
denklijk uit boosheid om de onaangenaamheid , waarmede 
het zijne ooren aandeedt.als ’er op gefpeeld wierdt. Men 
heeft egter Honden gezien , die gaerne muzij k hoorden ; een 
fchrijverfpreekcvaneenen, dienbij hadt, welke, a,s ermu- 
zijk gefpeeld wierdt, altoos inde concert-zaal gong liggen 
en, als het fpeelen ophielde zig weder naar zijn hok begaf. 
Daar heerscht bij het gemeen eenebijgeloovigheid dat, 
wanneer een Hond des avonds voor een huis jankt , ie- 
mand aldaar zal fterven; het is zeeker dat dit geen nood- 
zaaklek gevolg is en dat een Hond jankt, hetzij om in 
huis te wezen , hetzij omdat hem iets fchort ; egter 
heeft deeze bijgelovigheid haaren grond in eene waar- 
heid , die uien. te verre overdreven heeft, want men heeft 
menigmaal voorbeelden gezien datfomtijdseenmensch, dat 
fterfc, fommtge honden eene onaangenaame gewaarwor- 
ding, denklijk in het zintuig van den reuk, geeft, die 
hen onruftig maakt; wanneer nu iemand, bij weken een 
Hond gewoon is te wezen , fterfc, zal hij uit verknogt- 
heid en gewoonte bij hem blijven ; die onaangenaame 
gewaarwording zal hem doen janken ; deeze ondervin- 
ding heeft die bijgeloovigheid in de waereld gebragt ; zij 
heeft de menfehen doen denken dat een Hond, die jankt, 
altijd daardoor te kennen geeft dat ’er iemand fterven 
zal , fchoon de ondervinding het tegenfpreekt en men 
zeer dikwijls honden zal hooren huilen voor deuren, 
zonder dat ’er iemand in dat huis fterfc; men hadt dan 
ook reeds lang door de ondervinding van die bijgeloo- 
vigheid moeten geneezen zijn, zoo niet veele menfehen 
S 3 re- 
