der zoogende dieren. ü8g 
overeind. Zijne oogen zijn zeer vuurig en flikkeren zelfs 
in de duifternis. Zijne ooren zijn kort en liaan regtop; 
de Wolf is, als hij jong is, rosachtig, en, als hij oud 
is , geelachtig grijs van kleur, en fommige hebben op den 
rug daar eene mengeling van zwart onder; doch daar zijn 
ook verfcheidenheden ; men vindt in de Noordlijke lan- 
den witte en ook geheel zwarte Wolven. Zijne tanden zijn 
als die der Honden in getal enplaatfihg, maar al zoo fterk 
en zeer tot verfcheuren gefchikt. 
DeWolf leeft van hetvleesch van alle dieren, die hij maar 
bekoomen kan; Haazen, Konijnen , Varkens, Schaapen , 
Koeijen, Honden, Bokken, Herten, ja Mollen en Rotten en 
andere wilde dieren zijn zijne fpijs; hij is zeer gulzig, en 
flokt, zonder kaauwen , vleesch , beenderen , huiden hair 
in; doch met dit al moet hij fomtijds zeer lang honger 
lijden, eer hij enig dier bekoomen kan , om zijne eet- 
lust te verzadigen; want, behalven dat hij zig niet durft 
onthouden daar menfehen woonen, alzoo iedereen hem 
vervolgt, pasfen de menfehen te zeer op hun vee, in 
de landen daar Wolven zijn, dan dat het hen gemaklijk 
zoude vallen het wegtehaalen; en de wilde dieren ont- 
fnappen hem veeltijds door hunne vlugheid , of door 
list; ook kan hij wel vier of vijf dagen vasten, als hij 
flegts genoeg water te drinken vindt. 
De Wolf vervolgt het wild op den reuk van het 
fpoor, en kan het van zeer verre ruiken; naardien hij 
zeer lang kan loopen zonder te rusten, gelukt het hem 
fomtijds het wild dood te jaagen, vooral als ’er meer 
wolven tusfehen beiden koomen, die het keeren en hem 
T 4 dus 
