ü86 NATUURLIJKE HISTORIE 
is hij zoobenaauwd en verfchrikt.dat men hem kan dood- 
liaan, zonder dat hij zig verweert, of hem zelfs levendig 
kan gevangen neemen; men kan hem dan ecnen halsband 
om den hals doen, hem muilbanden, en hem overal heen 
leiden , zonder dat hij enig teken van gramfcbap durft gee- 
ven. Ik heb eens denoppasfer van eene diergaarde in een 
hok zien gaan, waarin een Wolf opgefloten was, enkel 
met eenen ftok in de hand, metwelken hij hem dreigde, 
als hij begon te knorren. Men verhaalt dat eens bij nagt 
een Wolf, een Vos en eene vrouw in eenen zelfden kuil 
varen gevallen, en dat geen van drie zig hadt, durven ver - 
loeren, totdat men des morgens kwam en hen daar vondt, 
als wanneer men de dieren doodde en de vrouw, die half 
dood was van fchrik, er uit hielp; ook zegt men dat 
een Wolf in een J lchaapen flal gegaan zijnde, de deuragter 
hem toegevallen was, hetgeen den Wolf zoo bevreesd 
maakte , dat hij geene van de fchaapen durfde aantasten , 
maai alle in het leven liet; de vreesachtigheid van den 
Wolf houdt dus zijne woeste gulzigheid en wreedheid in 
teugel. 
Daar fchijnt een natuurlijke afkeer te heerfchen tus- 
fchen de Wolven en deHonden. De jonge zwakke hon- 
den ijzen als zij eenen Wolf zien of ruiken, zij zullen 
hem ontvlugten; maar groote fterke Honden worden toor- 
nig, vallen hem ^an en zoeken hem te verjaagen, of te 
dooden; als zij vegten is het tot den dood van den ee - 
nen of den anderen. Als de wolf den Hond doodt, ver- 
scheurt en verflindt hij zijnen vyand ; maar de Hond , 
den 
